16
Yorum
36
Beğeni
5,0
Puan
1787
Okunma

sonbaharın küfü sinmiş yaprakların
son nefesiyle kışı kollarına aldığı bir mevsim göçü
ne ben çocuktum,ne gençliğimi bilecek kadar ölü
beyazı severdim yürek kadar
ak bir güvercin kadar hür
boşunaydı içim dışım bir diyerek bana geldiğin
gidişin geceyle nikahlı yüreğim kadar kara
ağlıyordum, ağlıyordun
tam sokağı döneceğin yerden ıslandı kaldırımlar
gözyaşlarımız firari
her yerde kaçak gülücüklerimiz
sabıkalındı sevda türkülerimiz
sustuk koca bir yarını piç edecek kadar
kusursuz bir ayrılıktı içimizden geçip giden
ne sen sordun ne ben söyledim kal diye
saatlerce sus olduk
mevsimlerce düş
ağladık kendimize söylediğimiz yalanlarımız kadar
ve susturmayı unuttuğumuz kalbimiz
her sarı gönül ağrımız
ne sen gel dedin sararan yapraklarla
ne de ben beyazım şimdi boydan boya
5.0
100% (31)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.