"Adımı bir kere daha okusanız kulağıma belki döner yüreğim senden önceki yokluğuna"


limanda bir kadın
ışığını çalıyor deniz fenerinin
balkonda sardunyalara şarkılar söylüyorken adam
telvelerden düştük ayrılık kuyusuna
fal olduk fincanlara
gölgelerde uzuyorken ayrılık
dokunduğun yerlerimden üşüyorum
düşe düş olduk
hüzünler emzirdik yanık sesli bir kavalın iniltisine
iki kişilikti geceye bırakılan ninniler

kadın suskun
kapanmıyor gömleğinin düğmeleri
dar geliyor şehir
sığmıyor adamın satırlarına
kıvranıyor şiir kıvrım kıvrım
zonkluyor cümleler
çıban çıkmış parmaklar gibi
doğmak için adamın parmak uçlarından
susma öyle kadın
yeminini bozmayan keşişler gibi

aşk iki göğüs arasında deli bir tay
kaçıp gidecek bozkırlara
düşün
eskiyerek üşüyorum seni
hadi yüzüme bakma öyle
yolunu kaybetmiş çocuk masumluğunda
sehere şiir düşür

giy postallarını
at omzuna griye çalan ceketini
çağırma martıları
denizin kıyısına
ayrı şehirlerde
aynı şiiri yazalım
gel
koy ceplerine hüznü
heybene gözyaşlarını
hiç bahsetme ayrılıktan
vurulmamış gece gibi
önce boyumuzu aşan dalgalara
sonra ensemizden öpen güneşe
tıpır tıpır dökülürken saçlarımdan
şiir düşürelim kırıkları mızın olduğu yerlere
avazım çıktığı kadar büyütüyorum seni
kırılıyorum kırılmadığım kadar
yine şiirlerimdesin sûret/siz kadın
deminde çay misali tadında
acıtmadan
gel
benim ki tek şekerli olsun lütfen