İki zerre
Belli ki birleşip damla olacaklar
Rica ettim güllerden,
Bu bahar açmayacaklar
Sadeleşecek sayılar
Kırk yıllık tiryakiler, tütünü terkedecek

Hayat yani hayat
Olmazların mekânı
Ciddileşelim lütfen?
Unutalım ünlemleri
Şaşırmak yok aşka

Niyet çektiriyorum kırmızı kulaklı bir tavşana
Yüzüm yüzüne dönük
Özür diliyorum
Geciktim biraz
Yoksa sen beni beklemiyor muydun?

Kış işte soğuk ve yağmurlu
Güneş yalnızca ışıtıyor
Yazmak söylemek olmuyor bazan
Yazarak da susabiliyor insan

Az kaldı kıyılarına
Sarılıp saklanmama az kaldı
Bir kırlangıcınki kadar kısadır ömrüm
Yetiş adımlarıma

Büzme şu dudaklarını
Eğme kirpiklerini bir de
Bırak uzasın saçların
Sakın kesme onları
Parmak uçlarımın yuvalarını bozma
İtiraz ediyorum
Bu defa seni yaşamaya,
Bir ilmek yukarıdan başlıyorum...
Kor kümeleri sönecek