1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1275
Okunma
Az önce sustu bir çift mavi şiir
Avlusuna bırakıldılar sonsuzluğun
Bütün kumdan kaleler yıkıldı
Duyulmadan, doyurulmadan kırıldı kelimeler
Şimdi faydasız gülümsemeler ve
Bazı şarkılar kaldı
Dağıldı saçları umudun
Aşkı vurdular yine bir kuytuda
Acımadan serptiler üzerine toprağı
Hani içten dışa halkalanmaktı aşk?
Boğulmakmış oysa ki
Yine aşkı vurdular diyorum yetişsenize?
Doğrulup doğrulasanıza?
Ben yapamam
Yapamam çünkü
Çünkü öylesine azım ki
Kollarım kesik içinde
Dudaklarım yorulmuş
Yaradan yapılmışım zaten
Çürümüş bir yara gibi kokuyorum
Aslımı yitiriyorum suretimin indinde
Küsüyorum balıktan başka
Denizde yüzen ne varsa
Hesap bile soramıyorum zamandan
Çırpınıyorum yalnızca
Her çırpınışımla batıyorum daha dibe
Fırsatım olsaydı eğer,
Bir daha hiç üşümezdim böyle...
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz