Yürüyorum çıkmaz sokaklar boyunca,
Gidebildiğim kadar
Süsenlerin açelyaların orkidelerin Afrika menekşelerinin arasından
Bunca çiçek içinde gül, kalmadı

İşaretliyorum takvimdeki zaman çizgisini
Yıllar aylar haftalar
Dokunmak istiyorum günlere,
Hepsinden içre bir andayım

Çalı çırpı ne buldumsa biriktirip
İlk ışık aleviyle yakıyorum
Parmak uçlarımda bir ürperti önce,
Sonra o da geçiyor
Kayboluyor ateş kalıntıları
Kül yer değiştiriyor aydınlık renkleriyle

Sesleniyorum Tanrıya
Yaratıya öykünmek günahımdır
Kesin sözlerin tümünü yutkunuyorum
Kün diyecek biliyorum
Canımı yakan sancı kasım kasım kasılıyor gururdan
Ve anlıyorum

Ne tuhaf
Kanlı gömleğimin peşine düşmüşleri hatırlıyorum
Oysa bir çınarar altında
İnandıkları masallardan döndüklerini görmüştüm
Bir de büyük kabullerinden
Fakat ne olmuştu ilerisinde bunların
Bilemiyorum

Bulmacasını çözemiyorum hayatın
Kahve kokusu hala gülümsetiyor
Dudaklarıma değiyor
Çocukların tumturaklı avazı
Onlar gibi kolayca
Dökülüyorum saçaklardan
Ardımda kalıyor eskitemediğim
Yok sayamadığım
Kalemimin ucunu açan o
Su tanesi...