6
Yorum
47
Beğeni
5,0
Puan
2432
Okunma

Gökçe kelimeler bilirdi mai
Sonradan mil çekmişlerdi gözlerine
Ağlaması, tılsımlı kapının açılması gibi
Ve kahve fincanlarından damlaması gibiydi zamanın
Bir duvar ötesi yalnızlığıydı
Bir duvar ötemdeydi kış bahçesi
Sorulsa, üç canını da yitirmiş
Yanmıştı bu oyunu oynarken
Üzüm ayıklardı bazı
Pencereden görürdüm yüzünü
Solu sağından daha solgundu hep
Ürkekçeydi bakışları
Bilakis, korkak falan değildi
Sadece ürkerdi gün ışığından hepsi o
Kaldırımlara şiir yazardı gece insanları
Kaldırımlar kaldırırdı leşlerimizi
Kurutulurdu ruhlarımız yağmur sonraları
Andaydık tuhaf görünüşlerimizle
Biz biliyorduk bu lisanı bir tek biz
Ancaydık...
5.0
100% (22)