hiç bir şey söyleme
dudaklarına yapışıp kalsın
keyfe keder bir vedanın doğum sancısı

sonra git...



yüksek bir uçurumdan at aklında kalanları
rüzgarı tutup saçlarından
vur üstüne
altında kaldığın zamanın

soluğuna sakladığın kıyameti kopar
üfle cehennemi meleklerin yüzüne

korkma!

annenin avuçlarından çal cocukluğunun zavallı telaşlarını
koş ardına bakmadan
kaç
şeytanın ininde besle kinini sonra
düş peşine kendinin
kus bileklerinden ciğerine yürüyen soğuğu

küs bana!

şehirleri terket bir bir
adımlama adımlarımın izlerini

yüzsüz şarkılar söyle güneşe karşı
bütün ceviz ağaçlarının aort damarını kes
adamakıllı oy yağmurun gözlerini


gülümse
sırrı dökülmüş aynalarına


kuşan çıngıraklı yalanlarını
ve
yeşil ölümler giydir
kasığında sabahladığın bütün kadınlarına

( ne zamanki dilimden yüreğime doğru bir silah ateşleniyor
sana isabet ediyor ilk kurşun )




sonra
arkana bakmadan git..