ben her gece
dönmen için bir yıldızın boynuna dua asıyorum -her yıldız çaput ağacım-
anlayacağın
avuçlarım amin ve şiir kokuyor
ve hala ellerin...

sensizliğin resmini bu kadar kederli mi çizer bir şehir
böyle gözü yaşlı
çektikçe içimi genzime İstanbul kaçıyor
oturuyorum kanlıca’da bir taşa
yalnızlık nasıl anlatılabilir bir şiirden b/aşka







kırgınım, alınganım hüznüm kalbimden içre
ne rakı bilir dudağım ne süslü meze
bana şimdi içli bir beyit gerek, bir kaç bardak deniz
yanık sesli bir şair şiir okumalı -makamı hicaz-
biraz kar
ve rüzgar biraz
oturup kendimle dertleşmeliyiz





bomboş sokaklar
kimseler yok.kediler saçak altı
güvercinler çatılarda saklı
oysa ben
çöpçülere günaydın dediğim
....çiçekçi kadınlara "kolay gelsin"
süt verirken kedilere bıyıklarının ıslanmasını seyrettiğim
buğdaylarla gagalarını öptüğüm kuşları özledim
herkes biraz sendi, sen bilmesen de





üşümek sensizliğe çok yakıştı senden sonra
-sen ellerini çekince-
ve ikimiz sadece şiirlere
hangi harfe dokunsa ellerim inadına avuçlarımdan
-aşk akıyor-

yapayalnız seviyorum seni....




de_soulmate