...


kalbim kederli orkestra
ruhum kaç yerinden kaçmış naylon çorap gibi
ve ben hiç bir sevinci yakıştıramıyorum ağzıma
gözlerimde buğulu tüller
dudağımda pastel sonbahar -bütün resimlerimde-


yol ayrımındayız artık
bıraktım ayrılığın uğultusuna kendimi
yüzüne çevirdim süslü sokak levhalarını
otel odalarını, meyhaneleri
...ve yüzüme içirdim yüksek bir uçurumu


gülüşüm martılara simitti dün
ellerim mırlayan bir kediye palto
yağmurla bir olup -şarkı söylemiştik-
dilimde su çiçekleri

gül-erken vurulur mu hiç.çocuk

yalan üzerine nasıl da yakışıyor
sanki yıllanmış ihanet
veya bir yılanın körpe mezara sokulması gibi
ah bu aldanış bin asırdır bana musallat bir cellat
oysa gülüşlerini samimi bulduğum yalnızca çocuklardı
-zira melekler şeytanı taklit edemezlerdi-


ve ben ne gömdüysem kendimden sonra
-gözlerine-
güvenini kurt yemiş belirsizlikti
belki de annemin kartondan bebeğiydim masal sayfalarından elbiseli

hiç okumadın farzet!



soulmate