güzelliğini vurmasa
yüzüme
dokunmasa bakışları
rüyalarıma
kayıp çığlıkların ağıtlarına uyanmazdım

acının gözleriyle öptüm ırmaklarını
dokunduğumda
yüreğinin duvarlarına
damarların bağlıyken damarlarıma
yüreğinin çiçekleri
hep beyaz

sürüngen günün yalnızlığıyla
kaybettiğimde gölgeni
tılsımıyla kaleminin
hasretini
hasretime yaz

göçebe iklim ağzında
ne kanayan mavi
ne de yaralı masal perisi
soluğunda
nefeslenir

çınlar tepelerinde dağlarının
yediveren hüzün
girince
gözlerinin sokaklarına
tutsak şehrin mahkumları gizlenir

ah sevgilim
senle yolculuğumda
samanyolunun
devşirirken yıldızlarını avuçlarıma
dilek taşıma
yüreğini kaz

demlenmiş sevgin
gönlümün saksısında
açtığında gülbeyaz
aldırma
küsmelere
nasıl olsa
her kışın ardı yaz

şimdi
beklerken kimsesizliğinde
hayalini
kendi etimi yer
kendi kanımı içerim
gülbeyaz...


1.1.2014 Mönchengladbach...