şiirleriniz

neden hep beni geçmişime götürür ki

bir sürü şiir yazı okurum ama sizin şiir/yazılarınızda nedense hep kendi geçmişimden bir şeyler bulurum

ummadığım bir anda bir dizenizin kuytuluğuna bir anı'm gelir gülümseyerek yerini alır. Kendimi ondan kurtaramam. bir önceki şiiriniz aldı beni Büyükada'ya götürdü. Bu şiir de sevda dolu zamanlarımın saflığına

tebrik ve saygılarımla düşündaşım

Gerçekten harika bir şiir olmuş.
Gençlik yıllarımıza,
inanılmaz sevdalarımıza,
heyecanlarımıza taşıdı bizi satırlar.
Okul kapılarında dikilişimiz,
çeşme başında bekleyişimiz,
otobüs yolları gözleyişimiz,
düğünler olsa da, sevdiğimizle aynı atmosferi soluyabilsek düşüncelerimiz geldi aklımıza.

Sonra,
zamanın alıp başını gidişi,
ayrılıkların yazılması kadere.
Hasretlerin...
Göz yaşlarının...

''hiç yaz gelmeyecek gibi sevdiğim
mavi şalları akşamların
bir köşeye kıvrılmış
uykuya dalacak belli''

Sevdiğiniz,
alıp başını, çok uzaklara gittiyse,
bir gün,
bir sıcak Haziran esintisinde geri dönecek,
soğuyan mevsimlerinizi ısıtacak ümidi taşıyorsanız,
geceleriniz derin uykulara yatar,
Haziran'ınız asla gelmek bilmez.

''sen iyi ol, bende olurum
öyle iyimser, güleryüzlü ve tatlı
sabahlarda çiçekli öpücüğün
acıtmadan sıkışın parmaklarımı
dudaklarından dökülen sevgin
sebebi uyanışlarımın''

Ve,
ümitsizliklerin masum itirafı.
Olanla yetinme,
acıya, kadere razı olma.

Duygu yoğunluğu fazla bir şiir.
Etkileyici.

heeey müthiş bir fotoğraf bu, müthişş!... bayıldım, hatta dur ben bunu çalayım :) yağmur da yeni yağmış, şiirin kadar umut verdi bu fotoğraf da..

bi şey diyim mi.. senin ellerine sevgi şiirleri daha çok yakışıyo, yani en azından bana göre..çok tatlı, umut veren ne bileyim tam da ihtiyacımız olan bir dönemde çok güzel geldi bana sayfan bugün, bütünsel..

sevgilerimle glenay.