gizdökümü düşlerimin
usavurumu
dengeydi yaşamı uzatan
ikarus’un kanatları misali




akıl tamamlanınca
söz noksanlaşırmış
der ilk çocuk müslüman
çocuğun çocuk olduğunun
nihayet hatırlandığı
aydınlık günlerde




düşüncelerim
bir nehir yatağı bulmuş
çağlıyor içime
Tanrı sarhoşu




baharın gözleri yeşil
kimin umurunda
gök kızıl kızgın
"ıstırapta tohum "



beceremedik üleştirmeyi
üç yapraklı yoncayı
eksikti
parmaklarımız



zebani küreğindeymiş gibi
yerkabuğuna
kucak kucak fışkıran
kan ve barutu
seyre çıkar ahali
soluksuz




buzda
satranç oynar gözler
görkemli totemlere
yamalı elbiseler
giydirir kuşlar




sahi akıl kimin yolcusu
bavulu delik
farkında değil


şşştt....

biri bizi izliyor



çok kıymetli seçki kurulu’na ve sevgili edebiyat defteri aileme sonsuz teşekkürlerimle...sevgi ve şiirle kalın:)





gönül gençyılmaz