6
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
914
Okunma
“KARDA ANKARA…
Ardından aralık kaldı kapım
An gelir dönersin diye geriye
Kaç takvim eksilttim mevsimsiz
Gelmeyişinin üstüne çok üşüdüm
Ama kimseye de demedim…
Kirpiğimde buzlar camlarda buğulu suretin
Çok yol bekledim gözlerimde batarken güneş
Zikrin tespihini çekti, içtiğim şiirler
Sen hiç bilmedin bu kentin neden titrediğini
Ben gittim
Sen gittin
Kar düştü eski yürüdüğümüz sokaklara…
Karanlıkta yürümeyi öğrendiğimde yanımdaydı yalnızlığım
Ellerimdeki resmin meczupluğumun haritası olurken orta bir yerde
İki mısra diş geçirdi kar düştü Ankara’ya
Aysız bir geceydi hem de kapkaraydı
Kumsalsız bir kenttin kar izlerinde kaldı adımların
Biz eskilerde yürüdük parkama dolarken lapalar…
Sana dair bir şiir yazabilseydim eğer
“ Aysel Git Başımdan” demeyecekti dudaklarım
Çirkinliğimin gölgesini vurmasaydı aynalar yüzüme
Sana çok söz söyleyecektim
Kal diye
Kal diye yangın yeri yanımda…
İşte bu yüzden sevdim ben ayaz geceleri
Çetrefil eski resimler beni götürmesin diye
Bir şarabın ışığında beyaz mumları içtim gizlice
Biz eridikçe açıldı yollar eylemci aşk şarkılarına
Bir kar yağdı, bir kara düştü ,üşüyen Ankara’ya…
-biz zaten yoktuk… zifiri bir ayaz sarmışken kentleri… adı aşk olan sokakların köşesindeydi sevdiğimiz sokak lambalar…ı-
5.0
100% (10)