17
Yorum
17
Beğeni
0,0
Puan
1819
Okunma

kadın yalnız odasında oturur
bir arkadaşı var düşleri
yıllardır hiç bırakmayan onu
en sancılı günlerinde bile.
küçük bir aralık bulsa
içeri dolar huzme ışık!
usansa bile güzel,senli günler umut etmekten
her çizgi ışıkta bir çiçek açar
düşer vazosundan yapma çiçekler
dur der, dökülen bir damla gözyaşına
aynada kalsın hüznün pırıltısı!
usuldan şiirler sokulur yanına
güneşin önündeki gölgeler
seker de odanın içinde
umut hareleri dolaşır
bir içimlik suyun içinde!
kadınsın diye ültimatom verir birileri
yok üç çocuk,yok kürtaj yasak
ellerinde oynatılan kukla dersiniz
ya da açıp kapatılan başları
düşünmekten öyle uzak, öyle t’uzak!
erkek belirler
kadın okuyacak,okumayacak
oturacak ıssız odalarda
çocuk doğuracak,elleri hamur
mayasında yokken hizmetkârlık
buna alıştırılacak!
erkekler devirirken kitapları
o kalacak gövdesiyle başbaşa
düşürülerek ayaklar altına
arabasını hızla yanından sürüp gidecek erkek
o hep bekleyecek özgürlüğü
divan altına süpürülen süprüntü
ya da eski kapı sürgüsü
ve zaman duracak aynı yerinde
kadın kalacak düşleriyle yapyalnız!
10. 8. 2013 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.