kapımı aralar bu havalar,
boşluktaki bir yalnızlık uzar koridorda
gölgelerin sırtı büyür dev gibi dar duvarlarda
gece koşar pencereden perdeler rüzgarda
açılsa çamlar kâr etmez garipsi sıkıntıma
sırtımda eskiden kalma sıkıntım
düze çıksa güneş dağ arkasından rahatlayacak uyku
ki ben gecenin içinde sancılı yatmayı severim
üç beş yıldız dolmuş avuç içime
üflesem gitmez gökyüzüne bu kadar düşmüşken yeryüzüne
yerde ay(n)aları kanatan cam kırıkları
sanki pusu kurmuş hatıralar yazdığım satırlara
duldasız kırda yaşayan bir çocuğun ruhu
saklanbaç oynar gri rengi giyinik bulutla
zulasında mavi misketli küçük bir düş
kambur yüklü hayat ağır ve aksak adımlar küçük
su misali suskunluk bu
kirpiklerde buğu gözlerde yağmur
çamurdan oyuncaklar
toprakta yuvarlanan mavi misketimdeki hayallerim
sevdiğim kirazdaki salıncak
dışarıda fırtınam hadi sallanalım
ya da hadi kopalım o aralar gibi koparalım nisanı
sende bahar çiçekleri
bende hasret rüzgarları
hep bu aralar işte bahar vakti...


bitti ...