eser dağ başım
sözüm rüzgar olur
buz kokusu hasret bu
tüter eteklerinde kekik
birazcık kar düşer göğsüme
yürekte bir öykü duman duman...

yağmur düşer toprağa
dışarıda fırtına
kerpiç evler çamurlu yollar
harman sonu bir sarı
tek çeşmede koyun sulayan çoban
çalan kaval
sulanır suskun ay ya da o dolunay
yamaçta yakamoz gölgeler
gezen bir gri bulut sessiz...


heyhat...!

bahar sancısı sıcaklık bu
sonbahar hatırası bir günce
karayı damıtan bir gece
akarsu kenarında demlenen kelimeler
dervişin kapalı dudaklarında yankılanır
bir türbenin kenarına yapışırken parafin
taşlarda mumlar
mahzende sözcükler veli kesilir
dışarıda sisli siluetler
içeride mevlevi aşklar


yeşile aşk katan bakışlar
kışlar yastıklarda
rüyası yarım kalmış ermişim gözü gökte
biat eder toprağa
gül dalına konan serçe naçar
ŞEMS kararır
RUMİ susar
kuyu dibi derin sonsuz bekleyiş
kamışlara kalır nehir
ney tam buraya
tambura yürek atışına
aşk akışında haykırışa karışır
gül kökünde
toprak yağmurunda
rüzgar yaradanın aş(k)ında
bir semazen döner eteklerinde dünyanın ekseni....


.
.
. [