_________________çiğdem toplayacak tepelerden çocuklar
rengini uzatacaklar güneşten
köylüler ellerinden alınan toprakları için
dökülecekler yollara
ayakkabı alamazken ayaklarına
binlikler istenecek
dedelerinden kalma topraklarına
2 B yasasını başlarına salanlar
başka hesaplarda
kitaba uydurmaya çalışırlar
çalıp çırpmayı


hesap tutmadı şiirde
yer nerede sevgiye
kır çiçekleri açacak bekle
sana değecek
tepelerden uçurulan esintiler
gözlerimiz gülecek


2. 3. 2013 / Nazik Gülülünay
_____________________________________

Yoktur aslında Demokrasi dedikleri bir rejim Gülünay şairim. Vahşi bir kapitalist sistemin, insana yutturduğu uyduruk, aldatıcı, baskıcı, metezori kabul ettirildiği bir anlayış var. Bu anlayışı, sahte inaçlarla pekiştirerek keskin ve radikal bir muhafazarlığı " Demokrası" adı altında insanlara yutturmağa çalışırlar. Akla gelebilecek her düzenbazlık, üçkağıtçılık, şiddet, insanın olduğu yerde cahil bırtakılması, Onun işine geldiği zamanlarda kitle katliamlarının yapılması, yine onlarca gereklilik gerekçesiyle kıtasal ekonomik kriz ve buhranlarının çıkartılması, belli coğrafya toplumlarının insan haflasına sığmayan yoksulluğun pencesinde işkence boyutlu, köleliğe mahkum edilmesi hep bu Demokrasi kurguları marifetiyle yapılıyor.

İnanç duygusunun dokunulmaz tabularını kendi zihin laboratuvarlarında istedikleri biçimde şekillendirip siyaset amaç ve araç kumandaları olarak kullananlar, işte hep bilip gördüğümüz vahşi kapitalizmin eğemen güç kumandası Demokrasi havarileridir. Eğemenlikleri altına aldıkları bizler gibi iyi niyetli sıradan insanları maalesef ezmeğe hep devam edecekler; ellerindeki demokrasi güç kumandalarıyla, onlara bu gücü veren vahşi kapitalizmin rant kazançlarıyla.

İşte: Yalnız insanın değil, tüm insanlığın karşı koyuş direnci gereklidir buna. Tüm insanlık aleminde olamıyorsa, her toplum bulundukları coğrafyada bu karşı koyuş etkinliğini göstermek zorundadır. İnsanın direnç gösterme zorunluğu bir gün ışığı kadar ayan, beyan ortaya çıkmıştır. Bunun savsaklanması, geçiştirilmesi, ötelenmesi ve ertelenmeside asla mümkün değildir.
İnsan ya rezilliği kabullenip böcek gibi yaşayacak; ya da canhıraş, sonuç alıcı bir mücadelenin içine girecektir. Bunu göze almak ancak insanın onurlu ve değerli olduğunu yansıtır. Yoksa çöpe dönüşmüş bir yararsız madde haline gelir insan.

Esenlik ve mutluluk dileklerimle selamlıyor ve size huzurlu bir hafta sonu tatili diliyorum, Nazik Gülünay şairim.
Kemal Polat