SİNESİ GÜZEL ŞAİRE...



Şen şakrak şarkıların duyulurdu önce
Ardından ezgiler yankılanırdı hep derinden
İçindeki dizeler coşarak koşardı senden habersiz
Rüyalara dalardı kısa mısraların


İz bırakmış şairlerin ardından dalarken uykulara


Sinende büyütürdün Aşka dair şiirleri
İlticacı tüm serçeleri küçücük yüreğinde saklarken
Nemli pencerelere çizerdin kalp şekillerini
En mağrur türkülerin güzelliğine eşti
Mevlana için kaleme aldığın o hoş şiir


İşitir gibiydim “Affın Aşkla Güncesi’ni”…



-Gel ne olursan ol yine gel- derken bir eren
Üstüne düşeni nede güzel yapmışsın yüreğinle
Zikrin fikrinle bir olup dilerken Yaradan’dan af
Envai çiçeklerin rengindeydi yine gönlün
Laleler güllerle bir olup dönmüştü sanki semazenlerle


Çilehanesinden çıkanlar ısladılar kurak toprakları
Abı hayat pınarları akıttılar sözlerindeki denizlerle
Bir Şems duydu bir ufuktan doğan Güneş
Ulu bir dergahın ortasında yandı Aşk, Mevlana’sıyla
Kavruldu gönül ıslandı göz yeşerirken Rahman’ın aşkı


*

İyi ki okudum o güzel dizelerini
Yeni hatırladım hastalanıp sesinin kısıldığını
İyileş diye iki geçmiş olsun demek istedim kendimce
Lakin belki ilaç olmaz bu sana ama olsun
En güzel merhem belki de şiir sana
Şairin şaire vereceği en güzel geçmiş olsun dileklerimle….