birkaç yıldız var hala gözlerimde
birkaç hırsız damla..
karınca orduları geçiyor yaralarımın üzerinden

canımı teslim edeceğim de işime gelmiyor gibi
saat onikiden önce, bütün akrepler sallanıyor ipte


ellerim yine
beyaz ve narin
ellerim darağacı
direk asıyor gidenleri gözlerinden

yağmur öncesi sayısız sorular biriktiriyor bulutlar
parazitler topluyor zihnim/kalbimi süpürürken

aninden soğuyor sular
demir yığınları yağıyor gökten
gök anne sinirli
mütemadiyen

bütün bunların
bir nedeni olmalı..


kalın harflerle alnımıza yazılan bu yeni günler
ve öldürülen kitapların cenazesine uçan martılar
hıçkırmadan ağlamasının bir hükmü olmalı
insanın

üzerimize düşmesi cemrenin ve bu erken rehavet
yol ortasına bırakılmış bebek yalnızlılığı
ve giderek ram olan derinliğimizin
bir nedeni olmalı

bir nedeni olmalı
düşük yapması yıldızların


aniden gözlerimizden..

...





Çiğdem Parlayüksel