değerli şair benim favori şairlerimden zaten hayli yoğun olduğum bu sıralarda gecikmem için öncelikle af dilerim ...
Her şiiri bir diğeri kadar ''serbest şiir'' denizine akar. gerek özgün imgeleme gerekse
çağdaş şiiri kucaklar bir kurgulama ve anlatım dili oldukça çekici ve güçlü...


şiir dili; şairin hayatından kesitler sunan bir yaşam anahtarı gibidir. hayat ne kadar içine alır, ne kadar yıkarsa yağmuruyla kalemi
şiir de o kadar mavi-siyah tonlamalarla dolar şairin beyaz hayat defterine... acı, keder, hüzün, neşe, bazen elem bazen
hedeften seken hayaller ve bunların yüreklerde bıraktığı şarabî tortulu haletler nasıl anlatılır ki yaşanmadan.
gece-gündüz farklılığında erek-sonuç arası aylarca yıllarca doldurulamamış hisler nasıl düşer on, beş dizeye de şiir olur.

yazmak kadar okumak-anlamak da bir olguya tabiidir. herkes kendi alabileceği okuyabileceği içselleştirebileceği ölçüde
alır payını hayattan da şiirden de dahası ne varsa. ve yaşadığı ortamın kültür yargılarıyla öpüştürür kabullerini. hayat aynı dilin kullanıldığı
ama kişiye özel yazılmış bir şiir gibi. kimine mavi kanatlı kelebekler düşer günde , umuda yelken açan gülcükler dolu; bir diğerine cehennem
aratır öykünmeler yüksünmeler. belkide yaşamak ondan ''hayatın en büyük sanatı!''


bunları neden yazdım tam bilmiyorum ama daha şiirin ilk bölümünde bunları düşündüm nedense;

sinsice yol alır ****
yaşlı gemiler
denizli kentlerin bitiş çizgisine
görmezden gelerek ardında bıraktığı
enkazları
şişe dibindeki kırıntıları öperken
mutsuz akşamcılar
aheste bir kelebek sessizliği süzülür asi bir bahara
tuhaftır güneşin çöl sıcakları


sinsi yollar, denizli kentlerin bitiş çizgisi ve hele mutsuz akşamcıların tasviri. ne kadar güzel derlenmiş hiç boşu yok muazzam bir şiirsel söylem.
çekti içine beni katık ettim kendimi de bu halete.


ve devamı da bir çağlayan gibi muhteşem dizimlerle hiç düşmeden ve detone olmadan konuya vakıf
o dehşet anlatı. rahatlıkla diyebilirim ki; imgelemi ve kurgusuyla olağanüstüne yakın bir çalıçma.
ve hayat ne kadar almış içine şairi de ne kadar konuturmuş kalemin gölgesini.


fişlenen geceleri vardır*****
yetim ve bir başınalık saçan
hayalin ötesine geçerek ansızdan
mizansen gülümsemeleri vardır
yırtar gecenin fahişe ruhunu
ve reenkarnasyondur aşk
imitasyon hayallerin gömüsünde




raflardaki kitaplar kadar yalnız
gözlerinin deltası kadar karanlıktır bu şehir
ten kokmayan uzak ikindilerde..



ve bir aşk piyesine saklanmış kırılgan hayat sufleleri. ben gömüldüm kaldım şiirin derinlklerine.
uzun zamandır bu derece etkili dizeler okumadım belki de. biraz uzaklaşmak istediğim denizin tuzu değdi sanırım yine dilime.



değerli şaire hürmetlerimi sunarken şapkamı da örttüm şiirin üzerine ...


saygımla