mahallede kara fırın kalmadı bu aralar
bir ekmeğin peşinde çok yol gidiyorum
ve nedense
bu yeni ekmekler çabuk bayatlıyor
bir de seni hatırlatıyor


akşam çöküyor
ışıkları yakıyorum
yokluğunu görüyorum
hayır yanmasa ışıklar
loş gaz lambamız olsa yine
belki anlamayacağım gittiğini
kokunun gaz yağına karıştığını sanacağım


sorma, çok kızıyorum edison’a
sahi nereye kaldırmıştık o lambamızı
eskici bile minnet etmediğinde


çağırmıyorum kaç haftadır temizlikçi kadını
aynaya yapışmış saç telini fark ettiğimden beri
sanki ayna sensin de
ben her sabah sana bakıyorum
biraz daha mutlu oluyorum
biraz daha ağlıyorum
hem gelecek de ne olacak
görecek işte tüm dağılmışlığımı
mutfağa girecek
kaldıracak bıraktığın yarım şarap kadehini
çalıştıracak süpürgeyi
ben yine çok kızacağım
sensizliğin sesini bastırırken motorun gürültüsü
hep böyle yapıyor bu kadın
sanırım kıskanıyor biraz seni


sonra sabah olmayacak
ben uyanmayacağım uyumamışlığımdan
belki güneş doğacak
ama sabah olmayacak işte
koşar adımlarla çıkmayacağım evden
kaçırmak için son travmamı
o ise bekliyor olacak kırmızı ışıkta
edison çok gülecek bana
biraz daha ağrılı olacak bu sefer
biraz daha ilgisiz
s e n s i z ...








Irmak - Temmuz / 2012




*Nebiha Muradî hocama teşekkürlerimle...