aşk geçiyor içimden

delirdi zaman
içime kırıldı gece
tenimde esmeyi unutan esmer rüzgar
efil efil esiyor yüreğim
dudakların dudaklarıma değdiğinden beri
uyuyorum
bil ki iflah olmuyor rüyalarım

yokluğuna cilveleşiyor yine ay
parlıyor yıldızlar
kulaklarıma asıp gittiğin
kurşundan ağır sözlerin var ya
nasılda acıtıyor canımı bir bilsen...
yokluğuna ışıklar kayıyor Asmin
penceremden güz yorgunu yağmur
gecenin nefesine boğuluyor nefesim
sessimin üstüne kapadığın hıçkırıklar
suskun
isyan ettim niyetine
bugün de sen düştün fikrime
kaç kere kendimi astım darağaçlarına
kaç gece geri aldım yüreğimi
söyle vefasız
kaç geceye vurmalıyım sensizliği
hangi gecenin ırzına geçer kimsesizliğim

içimde kayıp giden yollar
ateşi buz tuttu cehennemin
inledi yaralarım
derinden alıyorum nefesimi artık Asmin
içimde kanayan bir şeyler var
canım acıyor
bilmiyorum neden
çıkmak istediğin yolların acısı mı bu
yoksa
böyle severken gidemem deyip de
satır satır bana yazdığın veda nişanesi mi?
nedir canımı yakan
bilmiyorum sevgilim
artık sevgilim diyemeyecek miyim sana
düşmeyecek mi gölgemiz aynı yollara
nedir ruhuma takılıp kalan
yitirdim cümlelerimi Asmin
karalamayı unuttu kalem


işte gidiyorsun havada ayrılık kokusu
dudaklarında düşmeye hazır vedalar
kal diyemem ki
yüreğimde uğultu
harflerim kayıp
dilim lal
üzülme
sadece içim acıyor o kadar