bahar dolaşır oysa sokaklarda
delibozuk bir ahval söker nasırlarını
yine bir cezir sonrasıdır
dudakların melankoli büzüşür
aralık giyinirsin sözümona
dilindeki temmuz bile üşür
kar kaplar kapattıkça kapı ardını
sus dolar karınca gibi bardaklara
yine bir cezir sonrasıdır
delibozuk bir ahval söker nasırlarını
bahar dolaşır oysa sokaklarda


teessüfe yeltenmiş ne varsa dumandır cigaranda
uçurum kıyısında yetişir en güzel çiçekler
lâkin tanıdık bir manadır yüzünde tebessüm
yamaçların arsız kavga yorgunudur
hafif buruk çise yemiş gibi ürkek
cazip kokulara sarılan arılar gibi
kollar yorgundur, kollar aç
sadece elde var anılar tok
amaç evine aşk götürmek!
lâkin yüzünde tanıdık bir manadır tebessüm
uçurum kıyısında yetişir en güzel çiçekler
teessüfe yeltenmiş ne varsa dumandır cigaranda



ve bir yerinden çözülmektedir düğüm
şiirden şerbet olursa öğünün
şehâdeti çökmüştür göğünün
aralıklı nefesler dağılır odaya
kısa metrajlı uzun ah’lara bürünüp
raks eder çakmak çakmak gözler önünde
ve bilirsin
suskunluk en dayanılmaz ölümdür
yürek dediğin de doymaz güğüm!
şehâdeti çökmüştür göğünün
şiirden şerbet olursa öğünün
ve bir yerinden çözülmektedir düğüm








ToprağınSesi




.