Fırtına kuşu
Kınalı yazıncak
sedaları geçmişte asılı
Hiç bir şey engel degil geceye
üstü açık kamyonlar da yolculuk ediyorsun
Yüzünü aynaya veremeden
Bir hayatı geçmek
Kral ve palyaçosu
Sadece yarı tanrı
Yürüyorsun
Paralı otobanlar var


içimde kırdığım yıllardır bir dal
çelik çomak oynamaya hazır
fırtına kanatlım
karanlığı içiyorsun
Birak gül dalında kalsın
Gül göle düserse gül degil göl ıslanır
gök kuşağı ömrüm sana
binlerce evriminden çağın
genlerimden yogurduğum cehalet
ha gayret
Binlerce dereye cemreler ektiğim
Güvercinlerin kanatlarında göğe yükselirken
kelebek gülüşlerin
karanlık gecede kızılca yanıyor canım
çok şükür aklımdasın

Öylesine çiçek yolu ömrüm
ipek yüklü kervanlar geçsen
Kentin en ıssız yerinde
Dörtnala koşan atlar da
Hayatı dönüştürmek sana
Ve sonra sökmek uzun uzun
adamak gözlerine
Kentin lambalarını
Kendimi zehirlediğim sokaklarda
Beni kan tutar
Hayat var
kırmızı ve beyaz çizgili,
Yurt ki görebildiğim
Sınırlar ufuk çizgisinde
hayatsa ümit etmek
Kırılmayan direnişim sende