...



şimdi sanki ben
salacakta kaderine terk edilmiş bir sandal
İstanbul semalarında
ha koptu ha kopacak bir fırtına...
ve peşrev bir şarkı
adını bilmediğim denize yakın bir meyhanede
ve ben
kendi kadehinde dibe dibe çöken
... bir buz parçası...

sevgilim
artık merdivenleri üçer beşer tırmanan o küçük kız yok
Dolmabahçe*de bir taşa oturmuş
yorgun bir kadın kadarım
dizlerimde miting sonrası tutulmalar
dilimde çelimsiz bir güvercin ıslığı
bileğimde kelepçe kınaları
gözlerim gözlerinin nezaretinde yatmaktan uykusuz
gözlerimde kırmızılar
ayrılığın eşiğine atılan, yılbaşı gecelerindeki narlar gibi
... paramparça
işte öyle ve o kadar
geltoplabeni




ve şimdi ben
nefesi soğuk alan bir işportacı çığlığı
aşk peşimi bırakmayan zabıta
hangi ihtimale saklansam
ellerin çıkmaz sokak
sözlerin
yaka paça dışarı atan ihbarcı
/bir kerede öldür
kopar dilimi/



hiçbir geminin rotasını bilmediği bir ada sanki
...deniz suyuna anlattığım anılar
her dalga okşadığım ellerin
hırçın ve mavi
yakamoz ürpertisi gözlerin
saçlarında koşturan gece ve bembeyaz yıldızlar
tel tel şakaklarında gölgem
yüzünün keskinliğinde ihtiyarlığım
bunca izlerin varken
nedendir yar...ulaşılmazlığın
gömüldüm içime içime
gel
d
a
ğ
ı
t
beni...



de_soulmate