saklanıyorlardı
gün geliyor
siz onları
yok...


öyle çok mektuplaştılar
ki
güvercinler
onlar için yaratıldı sandınız



kalpleri ellerinde
görmeye and içtiklerinde yüzlerini
gökte iz peşine düştüler
gözleri semada
haresinde buldular birbirlerini ayın
gerçek dediniz


bana bakmayın
ben körkütük anlatıcıyım
bulutlara serptim tüm kötü tohumlarımı
onlar toprağa doğurdu
tüm yavrularımı


aslına bakarsanız
çoktandır mermer zamanı



tenlerine ilk ışık kırıltısı değdiğinde
ya rab
göğün hep gece olduğunu dahi
bilmiyordunuz



mahsun ve masum gösterdiler kalplerini
ama
vermediler
takas bekledi izleyenler
gösteriyor ama vermiyor dediler



bir bildikleri vardı elbet
verseler ilk görüşte
son görüş olmasından korkuyorlardı
gösterip dolunay vakti
kaçıyorlardı gün



şu güneşin
gökte bir taşa ettiğine bakın
gökte parlayan bir taşın
elinde kalp olana ettiğine



bir bildiğim vardı elbet
misal
ilkin mehtap hayal
sonra gölgesine saklandığınız ne varsa



gösterip vermeyecekler mektuplarını
haydi dağılın
zarf kapıları ondan kapalı
ki siz
güvercinleri
onlar elinde öldüler sanıcaksınız