Selamlar sayın Engindeniz...

Sizi yazılarınızdan olduğunca takip ediyorum. Ve oldukça iyi diyebileceğim üç beş yazardan birisiniz . Ve detaylı
inceleme aktarımınız da hayli iyi.

ve ilk kez bir şiirinizi okuyorum sanırım ya da ilk kez bunca etkilisi idi bana göre elbette.
ve şiir diliniz üstte bahsettiğim o yazı detaycılığından beslendiğini hayli bağırır şekilde.
bir yazıya hele şiire şöyle bakarım genelde ; maharet - mana- duygusal aktarım. kimi şairler vardır
oldukça iyi yazar , zihinde bıraktığı hiç bir şey yoktur. okursun ve biter! kimisi ise direk duyguya
öncelik verir ama şiirsel yada düşünsel peysajlaması yoktur. sıkar insanı. ve bunların tamamını
becerebilen de çok az üstad vardır zaten. Necip Faıl gibi, Nazım hikmet gibi vs.

dün okumuştum eklediğinizde ama göz ucuyla ki; pek vaktim olmamıştı. ama işeretlediklerime
mutlaka bir ikinci adım atarım. ilk baktığımda özellikle iç ses ve şiirsel uyaklama- armoni idi gözüme çarpan.
bence beğeni de irdelenmedikçe yozlaşır neden nasıllarla!
şimdi biraz daha sağlama yaoalım izninizle.


ilk bölüm hayli orijinal geldi bana verdiği ''ayrı ruh''hasebiyle. Bir usta işi tragedya gördüm sanki
tebeşirle çizilmiş bulutlar konuşuyordu sanki...


Günah şehrine bir vapur kalktı körfezden
İçinde gölgeden beyler bayanlar
Bir çift martı omuz silkti tepesinde dalgaların
Şen kahkahaları delerken
Kilden maskelerini yolcuların.
Bu zaman hiç bir zamana benzemez ki
Yılan gözleriyle sokarken ufukları binlerce sahte mabut
’Dem bu demdir’ dedi yücelerden geçen bir bulut
Şerefine dedi bir fraglı bey (frak mı olacak bu)
Bir bayan
Balta kesiği gibi kıpkızıl dudaklarıyla
Güldü. Belli ki biraz sarhoş
Rabbim!
Bu nasıl bir şey
Yedikleri kustuklarından nahoş!


burada anladığımca bir ''şimdiki-yalancı- zaman'' ve ''gerçek rota-öteki taraf'' yolcularına bir bakış düşmüş gibi.Tüm tema da işlenen zaten ona paralel
bir öykü var. ve yazarlıktan geçme betimleme sanatı da hayli göz alıcı ve ustaca. Ve yine usta işi imgelem;
''balta kesiği'' gibi...



Küpeştede bir fukara çerçi****
Kabarık etekli bayanlara don lastiği uzatıyor
Birazdan yıkılacak bu tablo gerçi
Miço, çerçiye tükürür gibi bir göz atıyor.
Cilveli iki aşık dalgalara bakıyor kuyruktan
Su mudur gördükleri
Yoksa koca bir kan gölümü gözlerini yalayan
Açılıp daralan gözbebeklerinde kızıl birşey var
Bir şey
Derin ve uğultulu umman kadar
Boğulurken galata’da serden geçmiş bir nalan
Ah! Nasıl da köpük köpük dalgalanıyor
Deniz dedikleri yalan


Yine o gözlemci nesir izleriyle dolu ama hayli şiirsel bir mizanpaj daha. Etkili ve kopmadan detona olmadan ve altını üstünü çiğnemeden
ve oldukça ritmi sağlam okurken yormayan hatta merak uyandıran dizeler...



ve bence en iyi bölüm buydu gelişme bölümü gibi asıl yaftayı vuran;


Nasıl da parlatıyor vapurun gri pullarını güneş****
Bu öyle bir şavk ki
Cehennem kızıllığına eş
Nereye gidiyorsunuz imandan edip de beraat
Fakat bir bakın aynalara
Her yanınız cerahat
Başınızda bir kuş var
Kanlı pençelerinde zaman
Kabrinde muhacir olmuş
Sizi günahsız doğuran
Dalgalar ittikçe sizi şehrinizin harabına
Yaklaşıyorsunuz çağ çağ
Sürülmüşler turabına
Yırtılıyor çatır çatır denizin mavi entarisi
Rüzgar tutuyor kanatlarını martıların
İşaret parmağını kıyıya dikiyor birisi
"Yaklaştık! Hazırlanın."
Bir parmak gölgesinde kalıyor bin yıllık minarem
Yıkık burçlarını öpüyor
Zehirden acı bir em
Vapur inleyerek açıyor kara kıyıya bağrını
Ya Rab!
Duymuyor mu hiç kimse
Arşı delen çağrını?



şair bir gemiye bindirmiş siluetleri ve ''ana rıhtıma'' doğru giden bir sürü kalabalık tasnifini
yoklayan melekler gibi sorguluyor . gerçekten estetik ve gözalıcı . Ve özellikle kişileştirme sanatları
usta değil ehil usta izleri taşıyor. ve satır aralarında gizli hüsn-ü tahlil ve tecahül-ü arif derlemeleri görünüyor sanki.
kime benzetsem bilemedim kullanılan dil dışında Ömer Seyfettin sanki bunu yazan! ve şiirde en çok aradığım
şeylerden biri ''bölüm*-final'' replikleridir. ki; bir nevî neşter izi orada olmalıdır.

muhteşem bir tanımlamanın ardında kalan o;

Duymuyor mu hiç kimse
Arşı delen çağrını? dizeleri işini tam tamına becermiş.




Bu nasıl bir yolculuk****
Hakikatten hicrana
Bu nasıl bir sarılış
Boğmak için sarana
İşte susuyor deniz, bulut çoktan erimiş
Martılar yolcuların gözbebeklerine girmiş
Çerçiyi atmışlar kıyıya ramak kala
Bir de gülmüşler ardından:
Budala, budala!
Kendinden olmayanı sokup şişiren yılan
Haydi git kovulduğun yere
Git de kendine dolan!
Kulağımda bir ses
"Doğacaktır vadettiği günler Hakk’ın"
Siz maskeli gafiller
Az daha keyfinize bakın!



ve birbine anlam katarak devam eden, şamarın gölgesini bile hissetitren muazzam bir senfoni.
son zamanlarda böylesine etkileyci dizeler okumamıştım. değerli şairin ( bence de şiir yazmalısınız siz) satır aralarında
gözlerim açık ziyadesiyle dolu bir sofrada gibi okumak bir şiiri. özlemşim belki de bu hasreti...
bu kadar olur ancak , arada bana atfedilen bir kelamdır. ki; bu dizeleri okuduktan sonra bir kere daha bana hayli büyük bir sıfat
olduğu yüzüme vuran kızıllıktan belli...


ve muaazm şiire yakışır muhteşem bir final final replik.

az daha keyfinize bakın! gemi yanaştı yanaşacak! ne kadar esaslı ve bütünü kapsar bir final...


ilmek ilmek hakikat örülü bu ''edebi eseri'' ve değerli şairini tüm hürmet ve saygımla ayakta alkışlıyorum...