44
Yorum
32
Beğeni
5,0
Puan
2575
Okunma

Doğru zamanda, doğru yerlerde olmamaklardan oluşur her zaman hayat..
*Kaybedenler Kulubü
I.
ben hep iki misli yaşadım
iki misli sevdim
sahiplenmeden
ateş uçuran anka’larım vardı
ve
çatal saçlı büyücülerim
sihirli oyuncaklarımdan aile yapardım
kendime
en zor anlarda
yeni sloganlarım vardı
iyi bir senaristtim kendimce
yeni geçiş yollarımdan geçerdim geceleri
havlayan kangallarımla
peksimet götürürdüm dedeme
paravandı korkularım/kısrak kahkahalarıma
arada bir
dışarıya bırakırdım kelebeklerimi
(daha mavi görünsünler diye)
her yağmur öncesi
iki misli açılırdı gözlerim
görebilmek maharetti evrendeki minicik noktayı
mutluluk, bu kadar uzak mesafe olmamalıydı
teleskoplar kırardım zihnimde
yıldızların kasıkları sızlardı
sormayın adını söyleyemem
içimi kavuran O masalcının
dokuz canlı canavarlarım yer beni sonra
II.
hazin bir anekdot bu
aşkı ilk kez yaşadığım o meskun hatırat
hepsini yok sayalım
unutalım bu şiiri..
aydan çörekler yapsın annem
isli bir akdeniz sabahı
perili dudaklarından öpelim gök cümbüşün
topaç çeviren çocuklarla düelloya kimler var?
ya
yirmi yıl öncesini yok etmeye
hadi ellerimizi tutalım
-izci sözü-
...
Çiğdem Parlayüksel
5.0
100% (46)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.