saklı kalmış bir hazineyi bulmak gibi
düşlerdeki orkestrada görmek/ti/ seni
duymadan
bilmeden
hangi nameyi gözlerime hediye ettiğini hissetmek gibi...

karo vagonlarını atıp bir trenin
son vagonunda ardında bıraktığı dumanlarla sana şiir yazmak gibi
bir şey/di/ belki..

nedensiz yere acıması yüreğin
ve bir korku
ürkek bir gecede anlatır durmadan seni
kaybetmek susmak misali...
sözleri kendine isyan eder gibi...

düşünmeden ölümlere ant içmek gibi
bağlanmak
belki de heyecanından her an durmak üzere olan bir kalbin
can çekişmeleri gibi
düşünmek/ti/ sensizliği...

sevgili!
her yanı sen olan bir yangının içerisinde en dehşetlisi
belki
bakarak gözlerine söylemek/ti/

SEVİYORUM SENİ...



artık ne anlamı kaldı ki
vefasızca kalışları sarıp boynuma
hasret zincirlerine vurduğun gözlerimin nemleriyle
kurudu gitti
ve bitti...