Ağır bir sorunun altında kalmıştır yalnızlığım
uçsuz bucaksız hayaller konvoyundan gerçeklere,
gözünü kan bürümüş gerçeklere yol almaktayım.
bilinmez uçurumlardan karanlık dehlizlere yuvarlanmaktayım...

kar taneleri bir bir öperken dudaklarımı
sensizliğin vakur bakışlı soğuğunda ,ölümle raks etmekteyim.
kimsesizliğim biliyor ki sensiz bir başıma kimsesizliklerdeyim.

kolum kanadım kırık
kanıyor tüm umutlarım
karanlığın vehminde bir çiçeğin muştusunda seni aramaktayım,
ellerindeki beyaz gül gibi, o susuzluktan
ben sensizliğin yangınından solmaktayım.
ateş vurdukça bedenime
ukbada senin hasretinledir darmadağınıklığım.

ne olur gel
sensizlikte seni yaşayıp,sana uyuyup,sana uyanmaktayım...
ne olur gel
karanlığın vehminde boşlukta ellerim seni aramaktayım...
ne olur gel
kar gibi sensizlikten
bir beyaz gül gibi
ürkekliğimin gölgesinde çırpınmaktayım...