turuncu saatlerde başlıyor fondipler
tarumar lehçeler dolanalı azlime
öte, beri, kıyı, köşe kalmamış
kar kaplamış benliğimi
kesik tümcelerle öksürüyorum
mahvetmiş, dağıtmış hırpani kuşkular ciğerlerimi
varlık halini satmış köleler gibi hürüm!
seni sana emanet edeliberi
biraz daha dolaşıyorum kendime
’’kendine iyi bak’’ çıplaklığıyla kelepçeli
kaldırımlara düşmüş ufuk çizgisi
iyiyim işte!
daha ne söyleyeyim ki!..




kenar süsleri boyuyorum tuvalde
ortası yarım renklerle düşüyor bahr*
mutlu çiçeklerden gür ağaçlar çiziyorum sana
inadını doyuruyorum say!
hele sararmış benzim mailere değince
görüyorum gözlerini, yemyeşiller yine!
alıp, götürüyorlar
gömüyorlar derin ülkelere
z/avallı bakışlarla yürüyorum aşina suretlere
kan rengi kadim muştularım oluyor dizi dizi
bir aleni, bir kaypak kımıldıyor menevişler
ruha teslim semazenler gibi kaybediyorum kendimi kendimde
zorlanıyorlar çengele mıhlı sorgularda
hayli perişan baharlar
kuru boyalarla yıkadıkça hüzün halimi
...
gecikmiş pastel tonlarla kandırıyorum ciyak mavileri!..





öfke nöbetlerinde bozuluyor yüzümün ütüsü
koparıp atıyorum o vakit
bulutlardan yağmur izlerini
zor oluyor mihman teessüflerden kurtulmak
sıraya girmeden biniyorum otobüslere
’’yorgan altı düşlerde ararken seni’’
kimsesiz d u d a k l a r d a bekliyorum trenleri!
ayakta yolculuk yasak bana!
ve tek bilet alıyorlar hâlâ!
senden başka herkes tanıyıp hürmet ediyor
lütfen y a ş l ı l a r a yer verin!


iyiyim ben
iyi!..




ToprağınSesi



.