![]() Yeşil Saksıdaki Güler Yüzsürmeli mevsimler ağlaşıyor mayıs güncelerimde yağmura gebe bulut gözlü kadınlar gibiyim aksi nemrut mavi kanatlı bir posta güvercini konuyor boş ağzıyla balkonuma düşüncelerimle ürkütüyorum kursaklarını ılıman iklimlere surat yapıyor oymalı düşler genzimde düğümlenen kalabalığa asılı kalıyorum.. "sormayın bende bu halimi sevmiyorum" her geçen güne bir gri kurdela daha bağlanıyor okyanus gözlü çocuklar resmediliyor, ruhumun tuvallerine parmak boğumlarına dokundukça ısınıyor avuçlarımdaki yalnızlık sürek avına çıkıyorum/aşka üryan evet gezginim sevda dilenen gönüllere bir kaç kuruş umut bırakıyorum ve tohumlarının toprağımızın rengine benzediğini düşleyerek avunuyorum elimi uzatsam tutacağım elimden düşürsem kırılacak kristallerin unutamıyorum ebabilim ardı arkası kesilmiyor sürgitlerinin ayrıntılara gizlenen bakışlarından solgunlaşıyor zaman an be an yeşile gülümsüyor günler yüzümde çukurlaşıyor özlemin sen’li akşamlara rehin bırakıp sorgusuz sualsiz doğduğum gibi sana filizleniyorum.. her kırgın bahar.. Çiğdem Parlayüksel |
sağlıcakla kalın