![]() BEN DEDEMİN TORUNUYUM!!!
Kürt Dağının eteklerinde
Kazmalarla yapılan sekilere Bir zeytin döşenmiş nasırlı ellerle Dedem Yemen savaşından dönende, Bir bir atlamış kelle koltukta Çakır dikenleri üstünde Günlerce uykuya dalmış Zeytin ağaçları dibinde Oraları anlatırken ağlarmış içten içe, Tam dokuz yıl savaşmış Yemen çöllerinde Karanlık çöktüğünde Arap ellerine Arkadan vurmuşlar araplar hep birlikte Dedem acılı yüreğiyle çıkmış yollara Çakır dikeni ayağına saplandığında Arapların çaldığı botları gelmiş aklına Dedem o acıları taşırken yüreğinde Dikenler çarık olmuş çıplak ayağına, Zeytin ağacının koyu gölgesinde Bir an dinlenip gelmiş kendine Cephanelikteki mermi gibi tane tane Zeytinler saplanmış fravunun göğsüne Fravundan kaçan Musa!... Çömelmiş zeytinin dibine Kendine gelecek her hayra Muhtaç olduğunu söylemiş Rabbine…. Kader ortağı olmuş Musa dedeme, Dedemde yönelmiş her şeyin sahibine Hakkın rahmeti inmiş zeytin dibine Dedemi ulaştırmış kendi eline, Hacı Burhan gece geldiğinde evine Bir genç bıyıkları yeni terlemiş onsekizinde Yatıyor aynı evde nenemle birlikte Bunu görünce acılarla kıvranmış yerinde Nerden bilecek dedem,gittiğinde Dokuz yaşındaki çocuğun geldiğini onsekizine Sabır ve metyanetle dalmış içeriye Yabancı dağ eşkıyası gibi gelmiş neneme Seni asla alamam! Yiğidim yemende Dokuz yıldır hasret kaldım sesine O vatan için savaşıyor birlikte Kemalle! Düşmana yiğitçe direniyor Yemen çöllerinde Bu yavrumu bağrımda büyüttüm kuru ekmekle Yiğidimin bayrağını yere düşürmesin diye Deşme acımızı savış git geldiğin yere!... Dedem, şükrederek sarılır fidan boylu erine Belindeki iri benle tanıtır kendini neneme, Nenem Burhanım diyerek sarılır dedeme! Düşman girerse bizim memelekete Allah’ın izni ile çarpışırım yine, Gözümü kırpmadan tam yirmi sene… Vatan kutsaldır bizim yüreğimizde Evlad’ı iyalımızdan ayrı kalsakta Çiğnetmeyiz onurumuzu kimseye Hedefimiz insanca yaşamak yeryüzünde Çakır dikeni saplansada iliğimize Bu bacak feda olsun ülkemize Ben Hacı Burhan! Vasiyetim size Parçalansa bedeniniz yüz kere Vakarlı yaşamak yakışır benim neslime, Ben böyle bir dedenin torunuyum işte, Eğilmez asla başım hiç kimseye Vasiyete uyarım ben tüm hücrelerimle Parçalansa da bedenim bin kere Ruhum tutsak olmaz hainlere Dedem gibi bende, Giderim bir gün Hakkın yanına, Rahmeti inmiş Hakkın, nüzerimdeki zeytin dalına!... Yıl:05.06.2004 Saat:09.10----10.30 Kadıköy/İst EROL KEKEÇ |
Halimizi görüyorsunuz.Vatan içinde karışıklık çıkarmak için neler yapıyorlar.
Tebrikler.
Sağlıcakla.