![]() KİTAPLAR
Kitaplar tozlu raflarında niçin kalır
sıcak bir el uzanana dek? Ve neden bir fahişe gibi dokunuldugunda beyaz tenine isteksizce bir gülümseme sunar? Kendisini bekleyen yere gitmekdenmi korkuyor? Tozlu raflarda bir mıknatısmı var, onu kucagına sürükleyen mıknatıs? Okuyucusunun bir üvey kardeş oldugunu, hiçmi fark etmiyor? Ey sen Nebatilerin İnce kuru yaprakların, Öz kardeşi. Parşömenler Süslemekteyken ressamın o kurnaz göz bebeklerini; Gördügün Faili meçhulleri, Koynuna konuk ettigin Delikanlı ve genç kızların Vesikalık resimlerini. Görmezden gel Ve yürü Agır adimlarla kaldıgın yerde yaşamaya. Devrim Dokdere |