Güneşe
Güneşe yürür çocuklar,
Başak rengine,
Geçerek rüzgârın içinden
Koşarak
Yokluğu yaşanmamış sayarak
Yutkunarak
Özgürlük ve aşk için
Tutarak
Baharın mavi ellerinden
Çıktılar yoksul evlerinden..

Derisi yananlar
Daha dün yakılanlar
Ölenler ve doğanlar
Kaldı mı barıştan öte bir yol?
İsyanla
Gür sesleriyle
Yazıyorsa yazarlar
Fermanını zulmün
Neden
Eğersiniz boynunuzu?

İşte cennetin sofrası
Gülen çocuklar
Kürdün ve acem’in türküsünü
Söyler kardeşlik için.

Alınlarından öperken güneş,
Dört çıkarcı soytarının resmini vermiş ellerine
Dönüp arkalarını dirençle ve sevinçle
Yürümüşlerse geldikleri yere
Dikilmişlerse kahpeliğin önüne
Taştan sivri kurşun düşürürken yere
Öfkelenip puştun yüzüne
Tükürmüşlerse suç mu?

Bir kahramanlığın adını
Yazar Filistinli kardeşleri.
Çizer isyanın resmini
Tank altında ezilenin annesi.

Bırakın öğrensin çocuklar
On ikisinde direnmeyi
Bırakın koşsun çocuklar
Öğreterek sevmeyi
Bırakın safsataları ağalar
İstedikleri için savaşsın çocuklar..
Ezilenlerin sofrasında
Çocuk olmanın yasası
Savaşmaktır
Dağlarda ve sokaklarda.