ebnay_ı beşer ,mahya gibi sarılmış yatar, dünya malıyla
ehzâr_ı gam vurmuş makberi ,semeriyle nalıyla
husumet almış rahmetin yerini, dibiyle donağıyla
bir amansız sergüzeşt_i ahuzâr ki; giderek ırıyor ceddinden
sencileyin bir ahvâl ki;boz bulanık başıyla ucuyla
maiyeti pusula yangınlı bir firak doğudan batıya...


gül ve diken tek bir vücuda hayatlıdır , biri solarsa diğeri yaşamaz
aşk ve ışık, biri olmadan biri yansa da diğeri asla ona yapışmaz




vuslat kesilmiş tüm tabiat, nedir görmemekte ısrar
bir hakikat parçalarken bu denli nebat, ki; bir sürü nektar
aykırı soneler dillenirken, acaba kime seslenir tedbil_i esrar
sıyrıldıkça sıtkından peymane akisler,elbette usları dilemma sarar
bencileyin bir ahval ki ;neredeyse ecdadını reddeder
tekrire düşerse fâcir geçtir, ki; son nefeste hızır olsa neyler



düş ve gerçek, birbirini kucaklarsa , sarar rüyayı lütf_u ışık
bir rüyayı düşünmek değil ,bir düşü gerçekleştirmektir aşk




ToprağınSesi