bahçemdeki erik ağacının, çiçeğini gördüğümdeki sevinç oldun yüzümde
duru, kocaman bir gökyüzü açılmıştı içimde
özgürdü ilkbahar, kucaklamıştı(n) beni
toprak, ağaç, çiçek ,böcek seni beklemişti sanki
içimde bir nehir akmıştı gürül gürül
nasıl güzeldi dünya, yaşamak ne güzel/di

oysa şimdi, ya şimdi?
ömrümün dar sokaklarındayım
git dön bir arşın, sağım solum
ayaz gece sıtmasına tutuldu gündüzüm
gökten yağan ölüm
bir yıkıntı yığınına döndürdü beni
yine esir düştü bahar/ neşesi yok çiçeklerimin
sığıntı bir yaşam sürüyor bende
toplanmıyor bir araya darmadağınık düşlerim
o y s a
ellerimden tutan bahardı ellerin
yaşamın kıyısından sekip, şimdi sırtını döndü hayat
vurur yalnızlığıma, ulaşmayan ellerin

geleceğe soluğu düşmeyen sen
aydınlığın sesi uzak
gecenin yüzü artık senin yüzün

adını her ne zaman ansam
kanırtıp, kanatır gizli bir el
yüreğimin orta yerindeki açık yaram, harlanıp azar
uyanır öfkelerim sana yeniden

hiçbir şey aklamıyor bendeki seni
kaderin ağlarında çırpınan ruhumda
başı sonu olmayan bir sökülüş
birbirine ulanıp kenetlenirken
yokedip, sanki benliğimi siliyor yaşamdan

gidenden kalan sessizlik
ne çok çığ barındırır, bilemez kimse
bana bir masal anlat gece, uyusun yorgun ruhum

bir yabancı kokunun, soluğu geziniyor tenha sokaklarımda
bir zamanlar içinde hayat bulduğum, daralan zaman/da/ ummak ve beklemek yoktur
içilecek kahvede/ ne gelirse artık bahtıma

yalnızlığın karadeliğine çekilsem de her gün biraz daha
sen /aklımın herbir köşesine kurulup, oturursun yine de
belki sen de düşünmüşsündür beni/ derim kendi kendime
kulak çınlamalarım ondandır belki !
öyleyse, neden iner gözlerimden bu yağmur?

sen yine aynı gerçeği söyle bana
sızılı yüreğimi sende avuttum de/de hadi
sır değil nasılsa, arala yeniden gerçeğin kapısını
vursun yüzüme yüzüme...
ama biraz ses ver bana ne olur
kuytudaki sarmaşık ağaca nasıl uzanır?

(...varlığım sen/sin, yokluğum da...)
Hâdiye Kaptan


c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.