11
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1458
Okunma
dolapta pekmez
yala yala bitmez sanmıştık
çocuk umutlarımızı
ne zamandır boşa yalıyoruz
elimizdeki sapları
dilimizde sıyrıkları
içimizde can kırıkları
kanıyoruz …
kene gibi yapışmış tenimize yalnızlık
yarınlara korkuyu
gözlere uçurumu saklıyoruz
akşamdan kalma sabahlarda büyüttük
çocuk yanımızı
…büyüdük
…kirlendik
sefil birer
ihtiyarız artık
…
tufandan arda kalan için
bir daha
yarıl ey deniz
yanıyoruz...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.