Herkesin yanında olmaya çalışırsın,
Çantada keklik sanırlar,
“Nasılsa bir yere gitmez.” düşüncesi kesinleşir…
Bir anda geri çekildim;
Herkes beni bu kez suçlu ilan etti.
Sonra anladım; kıymet bilemeyene verilen emek,
Sadece insanı tüketiyor…
Ağaca çıkarken kırdığın dalın kıymetini,
Ağaçtan inmeye çalışırken anlarsın.
Telaş etme;
Kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar versin…
İyi niyet gösterirsin, kullanmayı seçerler,
Çok değer verirsin, kimse kıymet bilmez.
Sen hep yanında olursun,
Onlar seni hiçbir yere gitmeyecek sanırlar…
Bir gün yorulursun,
Bir adım geri çekilirsin,
İşte o zaman herkes değiştiğini söyler.
Oysa değişen sen değilsindir;
Sadece herkesin yükünü taşımaktan
Vazgeçmişsindir…
Ne gariptir;
Yanında olduğunda kimse fark etmez,
Gittiğinde ise herkes seni suçlar.
Verdiğin değeri görmezler,
Vermeyi bıraktığında
Eksikliğini konuşurlar…
Hep anlayan taraf olursun,
Bir gün anlaşılmak istersin,
Kimse duymaz sesini.
Herkesin yarasına merhem olursun,
Kendi yaranı gösterdiğinde
Yüzünü çeviren çok olur.
Kırıcılığın en keskini burda başlar;
Verdiği değerin karşılığını alamadığı için değil,
Verdiği değerin
Hiçe sayıldığını gördüğü için…
Zira
Senin iyiliğini karakterin sanır,
Sabrını mecburiyet,
Suskunluğunu korku,
Affediciliğini ise
Her şeyi yeniden yapabilecekleri bir fırsat…
Oysa her şeyin bir sınırı vardır.
Sabrın da, sevginin de,
İyi niyetin de…
Eskiden bir kelime için gecelerce düşünürken,
Bir gün gelir
Susup geçersin…
Zira ,
Ne kadar anlatırsan anlat,
Sadece duymak istedikleri kadarını duyarlar.
Ve sen ne kadar iyi olursan ol,
Kötü niyetli birinin gözünde
Yine suçlu olursun.
İşte bu yüzden
Artık kendimi anlatmıyorum…
Beni anlamak istemeyene
Kendimi açıklamıyorum.
Kıymetimi bilmeyene
Değerimi göstermeye çalışmıyorum.
Çünkü insanın kıymeti,
Sürekli yanında olanın değil;
Yokluğunda eksikliğini hissettiğinin
Kıymetidir.
Bir gün anlarsınız belki…
Her aradığınızda açılan telefonu,
Her düştüğünüzde uzanan eli,
Her derdinizi kendi derdi gibi gören insanı
Bulmanın kolay olmadığını…
Ama o gün geldiğinde,
Belki de ben
Çoktan geri dönmeyecek kadar
Uzaklaşmış olurum.
Telaş etmeyin…
Ben kimseye ne kaybettiğini
Anlatmaya çalışmayacağım.
Kimseye kendimi ispatlamak için
Yıllarımı harcamayacağım.
Kimin neyi kaybettiğini,
Kimin neyi hak ettiğini
Yarınlar gösterecek.
Zira bazı kayıplar,
Ancak yokluğa alışmaya çalışırken anlaşılır.
Onları bulamadığında…


Kadir TURGUT