RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Şair: Elif Kurt
Şiir: Dil Yarası
Değerlendirildiği Salon: Kemiği Olmayıp Yüreği Kıran Diller Salonu

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Dil Yarasını okuyup salona girdiğinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimize ağzını açmadan önce düşünme mecburiyeti getirdi: Bundan böyle her cümle çıkış kapısında kontrolden geçecek! Çünkü Elif Hanım kemiksiz söz darbesiyle duvar örüldüğünü söylüyor. Yahu dilde kemik yok diye yıllardır seviniyorduk; meğer kemiksiz oluşu ruhsatsız silah taşımasına engel değilmiş! Bir kelime çıkıyor ağızdan, karşı tarafın yüreğinde tadilat başlıyor. Üstelik ustası da yok; kırılan kalbin sıvasını yine sahibi çekiyor!

Aşık Medeni Karataş Mahmut Ağdak Köşesi’nden bir kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz acı, bir sarmaşık gibi dolandı ruhuma dizesini okuyunca bahçıvan çağırdı. Kalburabastî Efendi durdurdu: Makası bırak kardeşim, bu sarmaşık budanarak gitmez! Ardından bir filiz can verdi dil yarasında gelince sakin iyice şaşırdı: Yaranın içinde filiz de mi yetişiyor? Demek Elif Hanım'ın gönül arazisi öyle bereketli ki acıyı eksen şiir çıkıyor! RUSAMER Tarım Müdürlüğü tohumu istedi; verilmedi. Bu mahsul ancak şair yüreğinde yetişiyormuş.

Yazar Hüsnü Karcı Köşesi’nden başka bir sakin tel örgülere takıldı sesin kanadı dizesinde güvenlik soruşturması başlattı: Sesin kanadı var, kuş göğsünden vurulmuş, aşk da cümleye başlayamıyor. Burada konuşma hürriyeti ciddi biçimde tehlikede! Hele göğsünden vuruldu ürkek bir kuş, mavinin ortasına denince veteriner çağrıldı. Veteriner şiiri okuyup geri döndü: Bu kuş benim branşa girmiyor, kalp kırıklıkları bölümüne sevk edin. RUSAMER'de o bölümün önünde zaten sıra varmış!

Ozan Duranoğlu Köşesi’nden bir kafası patlak, fikri şaplak sakinimiz sevda, sesini duymayan sağır bir yüreğe devrildi dizesinde itiraz etti: Efendim, sevda devrilmişse kaldıralım! Üç kişi tutup kaldırmaya gittik; yürek sağır çıkınca kapıyı açmadı. Zili çaldık duymadı, seslendik duymadı, aşk bağırdı yine duymadı. Kalburabastî Efendi sonunda teşhisi koydu: Bu kulak sağırlığı değil kardeşim; gönül işitme kaybı. İşitme cihazını kulağa değil vicdana takmak lazım!

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi dosyayı kapattı: Elif Kurt'un Dil Yarası şiiri, sözün görünmeyen fakat uzun süre kalan tahribatını güçlü imgelerle anlatıyor. Yağmur, sur, çarmıh, sarmaşık, duvar, tel örgü, yaralı kuş ve hazan birbirini izleyerek sevdanın iletişimsizlik içinde nasıl yaralandığını gösteriyor. Özellikle kemiksiz söz darbesi şiirin merkezindeki düşünceyi taşıyor: Dilin fiziksel ağırlığı yoktur ama söylediği sözün yürekte ağırlığı olabilir. Sonundaki adı konmamış ince sızı ise bütün yüksek imgeleri sessiz bir acıya indirerek şiiri güzel bağlıyor. RUSAMER kararı kesindir: Dilin kemiği hâlâ bulunamadı; fakat kırdığı kemiksiz kalplerin sayımı devam ediyor.

Vesselam: Dilin kemiği yoktur diye sözü hafif sanma; bazen bir cümle, insanın yıllarca taşıyamadığı kadar ağırdır.
Yürek yarası zamanla kabuk bağlar; dil yarasının izi bazen bir ömür konuşur.

Bu yaraları anca ölünce terk ederiz Elif`im
Herkesin eli kanına bulaştı bir şekilde
Herkesin dili, yarana üç beş satır acı daha bırakıp gitti.
Sen yağmurlu gözlerine mutluluk ısmarlıyordun o sıra
Hazan gelmeden, eylül kırıp dizini oturmadan
Yedek kalbini çıkarıp masaya koymadan hüzün
Burda her şey bildiğin gibi
Yalancı bahar ve dudakların hâlâ onda mühürlü…

“Dil hep ağrıyan dişi yoklar, insan acıyı hep aklında tutar.”
Diyor Ingmar Bergman acılı bir fragmanda
“Yaralar vardır hayatta ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” Diyen de Sadık Hidayet`in kör baykuşu
Yarasız insan olur mu?
Her evde bir yara vardır
Ve her ailede bacağından asılan kara bir k.oyun
İpi finish`e kadar göğüsleyen sertifikalı bir kurban
Bunların hepsi organize kuş örgütü
Derini görmeden pa(r)çanı sıvamışlar

Sen o yalnızlıkta duruyorsun
Haftada bir kere sulanmayı bekleyen
Evin köşedeki porselen süsü vazo gibi
Diyorsun ki; “bana çiçek bu yaralar!”
Bundan sonra yaşamak diyorum madam
İkinci emre kadar kalbine çıkma yasağı o adamın
Yara vardır, yaranın külüne muhtaç
Ve masal bitince evine gidecek
Dilinden önce yaralar ve babalar.

İki korsan kuş gömülü kaldı kalbimde
Ve benim yaram köküne kadar derinde

Dedim ve gittim o acıdan.

Evet genzimi yakan buruksu bir tadı vardı şiirinin.
Dilimin pasını zımparalattığın için teşekkürler.

Tebrikler.
Sevgilerimle…

bu mu seçki ? bitmiş bu site

"Kemiksiz söz darbesiyle ördüğümüz o duvar;
yıkıldı gül kokan yüreğin üzerine."
Kaleminiz daim olsun kıymetli hocam. Sıhhat ve afiyet dilerim.

Güne gelen şiir
kıymetli şaire' yi kutlarım...

Günün şiirin ve şairin kutlarım
Kaleminiz daim olsun

Emeğinize yüreğinize sağlık

Selam ve saygılarımla

yürek yangını desem değil , sele kapılmış kuzu desem değil , yele karşı uçmaya çalışan kanadı kırık kuş desem değil , bence zıfırı karanlıkta dağın tepesinden ışıltamaya çalışan yıldız. kutluyorum

Günün seçkisi bu hüzünlü şiiri ve değerli şaireyi canı gönülden kutlar ve tebrik ederim.
Yüreğinize sağlık, kaleminiz kavi duygunuz daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Yaraların en ağırı dil yarası Güzel irdelenmiş konu .Hoş bir şiirdi

Tam Orhan gencebay dil yarası diycektim videoyu gördüm..) iki güzel bir arada...

Tebrikler şairemm..🤗🌹

Şiirin sonunda insanın elinde yalnızca bir sessizlik kalıyor.
Ne söylenecek söz tamamlanıyor ne de yarım kalan sevda.
Çok güzel imgelerle örülmüş, hüzünlü ve derin bir şiir.

Yüreğinize sağlık,kutluyorum..

Sevgimle🌹

Güne gelen bu güzel şiirinizden dolayı kutluyorum tebrikler

" DİL YARASI "

Daha ilk satırlarından itibaren insanın yüreğinde ince bir sızı bırakıyor. Sanki söylenememiş her söz, yarım kalmış her cümle, susturulmuş her sevda gelip insanın bir yerinden tutuyor.

Şiirin hüznü öyle sessiz ki… İçten içe kanıyor, ses etmiyor; ama okuyan yüreğe kendini hissettiriyor. Okurken insan, kendi içinde susturduğu ne varsa onunla karşılaşıyor. Şiirin bıraktığı o sessiz hüzün, kelimeler bittikten sonra bile insanın içinde öylece kalıyor.

Güne seçilmesi, böylesine yürekten dökülmüş bir şiirin hak ettiği değeri bulması olmuş. Can şairem, yüreğinizden geçenleri böylesine hissettirerek kaleme alabilmek öyle her yüreğin harcı değildir.
Yüreğine sağlık, yüreğin hep şiirle var olsun. Güne seçilen güzel şiirini ve seni gönülden tebrik ediyorum. Sevgilerimle...🌹

en ıslak, tutsak yaradır dil yarası ve şiirin kurgusuna ustaca vurgulanmış

saygılar şiire, şaire

Şiirin bütününde söylenememiş bir sevdanın, zamanla acıya dönüşmesi var...
“kemiksiz söz darbesi” ve “genzi yakan, adı konmamış ince bir sızı” dizelerinde durdum biraz.
Aşk burada kavuşmaktan çok, insanın içinde kalan bir yara gibi...
Sessiz, derin ve biraz da sonbahar hüznüyle.
Kaleminize sağlık.
Hürmetle.

hüznün çiçekleriyle...
güne yerine yakıştı şiir...

tebrikler şairim

sevgimle hep

Gün seçkinizi ,mahir kaleminiz kutluyorum.

Selamlar,sevgiler.🌸

İnce bir sızı...

Tebrik ederim güne düşen bu guzel şiiri
Ve değerli sairini...

Tebrikler👏👏

Bazı yaralar söylenen sözlerden değil, söylenemeyenlerden açılıyor… Şiir boyunca o ince sızıyı, kırılmış bir sevdanın sessizliğini hissettim. Özellikle sonu çok etkileyiciydi; geriye gerçekten de adı konmamış bir sızı kalıyor. Yüreğe dokunan, hüzünlü ve güzel bir şiir olmuş. Kaleminize sağlık.

İçtenliğimle kutluyorum, sevgimle... 🐞💐

Güne düşmeyi hak eden bir eser akmış gönül kaleminden usta...
En kalbi tebriklerimle

adı konulamamış, karşılık bulamamış ama tamamen de bitmemiş bir aşkın yası gibi şiir.
“Yüreğinin yağmurlarında ıslandı gözlerim” dizesinde aşk hala canlı. Şaire, karşı tarafın duygusunun içinde ıslanıyor; yani başlangıçta bir yakınlık, hatta teslimiyet var.

“Aklın surlarına çarpıp durur söylenmeyenler” ile asıl çatışma ortaya çıkıyor: His var ama ifade edilemiyor. Duyguyla akıl arasında bir duvar kurulmuş.

“Sevda, bizi bekleyen zamansız bir çarmıh” çok ağır söylem. Buradaki sevda mutluluk getiren bir buluşmadan ziyade, iki insanın üzerinde taşıdığı bir kader ve acı halinde.

Kemiksiz söz darbesiyle ördüğümüz o duvar” bence şiirin en önemli yerlerinden.Yaralayan şey fiziksel bir ayrılık değil sözler, suskunluklar, kırıcı cümleler ve söylenemeyenler. Üstelik “ördüğümüz” diyerek sorumluluğun tek kişide olmadığını söylüyor şaire.

“Tel örgülere takıldı sesin kanadı / göğsünden vuruldu ürkek bir kuş” bölümünde iletişim artık neredeyse tamamen imkansızlaşmış. Ses ulaşamıyor, aşk kendini ifade edemeden yaralanıyor.

Ve final bölümü

“Sadece genzi yakan, adı konmamış ince bir sızı.”

Bütün şiirin özeti bu dize.

Bu, seni seviyorum ve seni kaybettim kadar açık bir duygu değil. Daha karişık Aramızda ne olduğunu tam olarak adlandıramadım belki söyleyemedim, belki geç kaldım, belki sen duymadın. Ama bittiğinde içimde kalan şeyi de tarif edemiyorum.der gibi.

Ve şiirdeki “ne bir ses kalır, ne bir bahar”dan sonra gelen o son cümle, bana göre artık ağlayan birinin değil, ağlaması bitmiş ama acısı henüz geçmemiş birinin sesi.

Sevgiler

Duygusu ve anlatımı güzel bir şiir okudum.
Emeğinize sağlık...

En ağır yaradır. Dil ki bitmeyen şeker ola; dil ki akrep zehrinden hançer olmaya...

Yüreğine sağlık. Selam saygı duayla...

Söylenmeyen sözlerin ve inciten cümlelerin aşkta açtığı yarayı güçlü imgelerle anlatmış. “Tel örgülere takıldı sesin kanadı, göğsünden vuruldu ürkek bir kuş” dizeleri şiirin acısını derinden hissettiriyor. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Dil yarası üzerine kurgulanmış harika bir sitem özlem şiiriydi. Saygılar selamlar, hayırlı geceler şairem

Halit Durucan tarafından 25.8.2026 20:26:05 zamanında düzenlenmiştir.

Günün şiiridir nett şüphesizzz