1 • İMAM-I MÜBÎN

Şüphesiz ölüleri biz diriltiriz Onların önden gönderdiklerini ve arkalarında bıraktıkları eserleri yazarız Biz her şeyi apaçık bir kitapta İmâmı Mübîn’de sayıp kaydetmişizdir

Yasin 12

2 • BELAĞ-I MÜBİN

Bize düşen ancak apaçık bir tebliğdir

Yasin 17

3 • DALAL-İ MÜBİN

O takdirde ben apaçık bir sapıklık içinde olmuş olurum

Yasin 24

4 • DALAL-İ MÜBİN

İnkar edenler iman edenlere dediler Allah’ın dileseydi doyuracağı kimseleri biz mi doyuracağız Siz ancak apaçık bir sapıklık içindesiniz

Yasin 47

5 • ADÜVVÜN MÜBİN

Ey Ademoğulları Ben size şeytana kulluk etmeyin Çünkü o sizin için apaçık bir düşmandır diye emretmedim mi

Yasin 60

6 • KUR’AN-I MÜBİN

Biz ona şiir öğretmedik Bu ona yakışmaz da O ancak bir öğüt ve apaçık bir Kur’andır

Yasin 69

7 • HASİMÜN MÜBİN

İnsan kendisini bir nutfeden yarattığımızı görmedi mi Bir de bakarsın ki apaçık bir hasım kesilmiştir

Yasin 77




1. mübin

bir sabahın içinden eksilerek geçiyorum

ceplerimde koridorlara benzeyen sessizlikler

kuşlar bile daha dikkatli konuyor omzuma

sanki içimde kırılacak bir cam taşınıyor

sen

gözlerini uzak bir tepeye çevirip

hiçbir şey olmuyormuş gibi bakıyorsun

ey bütün kayıtların saklandığı

imamı mübin

benim de adımı

yarım bırakılmış sevinçlerin arasına değil

dayanmanın yanına yaz

çünkü ben

her gece biraz daha incelen bir gölgeyi

kimseye göstermeden taşıyorum


2. mübin

rüzgar doğudan kalkıyor

toprak eski bir türkünün paslı sesi

sana söylemek istedim

kelimeler ağzımda kuruyan dere yatakları

bir insan sevdiğine

kaç defa susarak seslenebilir

ey belağı mübin

ulaştıramadığım ne varsa

sen ulaştır

benim dilim yoruldu

benim kalbim

kapısı çalınmayan bir ev

ve sen

beklediğimi bilerek

sessizliğe göz yumuyorsun


3. mübin

gece uzun

göğsümde çalışan görünmez bir değirmen var

dağlar kadar ağır şeyler yaşadım da

bir tek senin kayıtsızlığın

bütün yükleri geçti

ey apaçık yolun sahibi

beni dalali mübinin karanlığından koru

çünkü insan bazen

ölüme değil

görülmemeye yenilir

ben

penceremdeki ay ışığını sayıyorum

sen

perdelerini hiç aralamıyorsun

4. mübin

bir nar ağacı düşün

içten içe çatlıyor

dışarıdan hala kırmızı

kimse anlamıyor

sokak lambalarının altında yürürken

yüzümdeki rengi geceden sanıyorlar

ey dalali mübinden kurtaran rabbim

beni kendime düşman etme

ve sevdiğimin kalbine

bir anlık merhamet bırak

çünkü bazı vedalar

söylenmeden başlar


5. mübin

kış erkenden geldi bu yıl

kemiklerime kadar inen bir soğuk değil bu

daha derin

adı konulmayan bir mevsim

ben yine de

sana çiçeklerden söz ettim

çocuklardan

yağmurdan

ekmek kokusundan

sen hepsini dinledin

ama beni duymadın

ey adüvvün mübinin sahibi

kalbimde bana saldıran korkuları sustur

bir de

onu uyandır

çünkü insan sevdiğinin

bu kadar sessiz olabileceğine inanmıyor


6. mübin

bir gün aynaya baktım

yüzümde

benden habersiz geçen yılların izi vardı

bir nehir çekilmiş gibiydi içimden

ama yine de

sana kavuşacağım günün gömleğini ütüledim

ey kuranı mübinin nuru

karanlığıma bir harf bırak

bir harf yeter

belki o harfin içinde

yeniden filizlenir

yarım kalmış baharlar

belki sen de

ilk kez dönüp bakarsın


7. mübin

şimdi gece

yedi kapıdan geçtim

yedi duanın eşiğinde bekledim

rüzgâr sustu

yıldızlar yoruldu

ben hala adını içimde taşıyorum

ey hasîmün mübinin hükmünü bilen rabbim

bana

gücüm kadar yük ver

bana

susarken dağılmayacak bir yürek ver

bana

göz yumanların karşısında

kırılmadan duracak sabır ver

ve eğer bir gün

içimdeki bu gizli yangın sönerse

onu suçlama rabbim

çünkü ben

sevdiğimin yavaş yavaş eksildiğini görürüm

ve bunu

gecenin sıradan karanlığı sanırım

ve onu

bütün mübinlerin ardından

son duam gibi severim