Bir/Sen...
Ben kimim...
Ben Yusuf misali,
Sen züleyha mısın?

Bir seni sevdim bu dünya içinde,
Ne bahar kaldı gönlümde ne de sevinç peşimde.
Adını her anışımda bir sızı düştü içime,
Hem dert oldun kalbime, hem şifa gönlüme.

Geceler boyu yıldızlara seni sordum sessizce,
Ay sustu, rüzgâr sustu, ben ağladım gizlice.
Hasretin kor ateşti, yandı ömrüm ince ince,
Bir umut bıraktın bana, tutundum delicesine.

Aşk dedikleri meğer güle sarılmış dikenmiş,
Gülüşün cennet kadar güzel, ayrılığın cehennemmiş.
Sevda bir ömür sürermiş de kavuşmak nasip değilmiş,
Bazı aşklar kalpte yaşar, dünyada yeri yokmuş.

Bir yanım seni sever, bir yanım sana kırgın,
Kalbim sana yol olurken gözlerim kaldı yorgun.
Ne kadar uzak olsan da adın dilimde bugün,
Sensiz geçen her dakika bana bir ömür sürgün.

Eğer bir gün dönersen, kapım da gönlüm de açık,
Çünkü gerçek sevda kin tutmaz, sevgisi kalır artık.
Ben seni Allah’a emanet ettim gözyaşlarım arasında,
Belki bu dünyada değil, kavuşuruz başka bir baharda.

Ne aşk bitti içimde, ne sevdanın sancısı,
Sen kaldın yüreğimde ömrümün en güzel acısı.
Ne zaman adın geçse titrer kalbimin kapısı,
Sen oldun gönlümde aşkın en derin yarısı...

Sen gittin, mevsimler de ardından göçüp gitti,
Baharım soldu birden, gönül bağım kuruyup bitti.
Bir sen kaldın hatırımda, bir de gözümde yaşım,
Adını andıkça çoğaldı içimde sessiz savaşım.

Bir mendile sarıp sakladım senden kalan izleri,
Öpüp kokladım gecelerce o mahzun hatıraları.
Kimseler bilmedi içimde kopan fırtınaları,
Bir ben duydum yüreğimin kırılan çığlıklarını.

Ayrılık dedikleri ne ağır yükmüş omuzlarda,
Bir ömür taşınırmış gizli gizli dualarda.
Gözlerin hâlâ duruyor en güzel rüyalarımda,
Sanki birazdan gelecekmişsin gibi kapılarımda.

Ne kadar uzak olsan da kalbime yakınsın sen,
Her duamın sonunda sessizce anımsın sen.
Kader ayırdı yolları, suçlu ne ben ne de sen,
Yarım kalan hikâyemin en güzel yanısın sen.

Belki bir gün bir akşamüstü vakti eser bir rüzgâr,
Getirir bana sesini, diner içimdeki efkâr.
Belki yeniden yeşerir kuruyan dallarda bahar,
Belki de kavuşmak için bekliyordur bizi yarınlar.

Ömrümün en kıymetli duası oldun yıllarca,
Adını kalbime yazdım silinmesin diye asla.
Bir aşk yaşadım seninle anlatılmaz satırlarda,
Hem cennet oldun gönlüme hem de bitmeyen yara.

Sevda bazen kavuşmak değil, beklemekmiş sabırla,
Bir ismi ömür boyu taşımakmış dualarla.
Ben seni sevmeyi öğrendim gözyaşıyla, acıyla,
Sen kaldın gönlümde bitmeyen bir aşk masalıyla...

Özkan Değirmenci
06.06.2026