3
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
71
Okunma
Kendimim, sevdası kadim!
İhanet karşısında mağrur, dirençli.
Sana kırıldığımda bıraktım sevmeyi.
Gülümsemeyi çoğaltırken ağlamak…
“Merhametlisin," dedi bir akrep.
“Kırlangıç!" diye tısladı yılan,
Kavis çizdi, zehrini akıtıp kayboldu.
Gözlerimde kahve telvesi,
Avutmuyor sözlerin,
Uykusuzum…
Ormanın kucağından taşan çiçekler…
Çağlayıp geçti bir mevsim.
Kalbim kırık ayna,
Dünya sabahı olmayan dert.
Yükünü sırtıma yıkan bir ordu,
Koynumda beslediğim dostlar da..
Kırlangıçlar ötüyor;
Aşka düşen o düzen dışı…
Dengi dengine düşmüyor kimse,
Eğri, doğrunun boyunu ölçüyor.
Küstürdün tüm renklere,
Sen yazdın beyazı kara deftere…
Vaha Sahra
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz