2
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
89
Okunma
Eros’un yayı gergin, oklar tükenmiş...
Kırmaca, kurmaca, kapmaca aşklar.
Yalnızlık,
Birine alışmaktan kolaydı
Ve huzurlu.
Kaç bölmeyle açıktı kalp,
Tıka basa dolu...
Vitrinlere dizilmiş eğreti tebessümler,
Herkes bir diğerinin gölgesine tüccar.
Pazarlık bittiğinde kapatılan kapılar,
İçeride kendi kabuğuna çekilen adamlar...
Oysa ben,
Pencereden bakmanın sükûnetini bildim.
Pazarlıksız, hesapsız ve yalın.
Kendi gürültüsünde boğulan şehre karşı
Yalnızlığın asil surlarına çekildim.
Şimdi hangi sahte oktan medet umar insan?
Kalbin kapısı sürgülü,
Anahtarı suyun hafızasında saklı...
Vaha Sahra
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
