I
Artık farklı anlamlarla
Bakıyorum hayata
Duygular bir bir
Evrilirken imgelere
Kelimelerin ağırlığı
Sesin kırılganlığı
İçimde ince bir ağıt
Ölçülemeyen
Ama hissedilen
Çözülemeyen
Ama anlaşılan
Her susuşta yeniden yazılan
Bir şiir

II
Ey zamansız zaman
Bilmem kaç gece
Çığlık çığlığa
Kaldık seninle
Bilinçdışı denen
O karanlık mağarada
Baktık oyuksuz taşlara
Başımızı uzattık o sunaklara
Hem nasıl vardık!
Hem nasıl yok...

III
Bir yaprağın damarlarından
Sızan güneşin
İncelikli yansımalarından
Gözden kaçan
Derin bir katman
Boşlukta var olan
Sessizlikler
Duraksamalar
En çok da üç noktalar....

IV
Parça parçaydık
Bir bütünde vardık
Belki...
Bir imgeydik
Her çağrışımda
Başka bir çağrışımı tetikledik!
Rastlantısaldık
Değişkendik
Merkezdeydik
Kaotik bir sistemdeydik
Kendini tekrar eden
Renkli motiflerdik
Ama sessizdik

V
Gece yarısı
Bir pencerenin önünde
Eğik, koyu gölgeler
Her şeyi gizleyen perdeler
Nefes alan
Hisseden
Acı çeken
Kırılgan ve yalnız
Canlı figürler ...
İşte ölüm diyorsun
Zamanın geçişi
Ömrün kısalığı
Yapman gerekeni yaptın mı?

19Mayıs2026
Zeynep Özmen