I-
Kökler bayım
Takıntılı düşler gibi
Bir türlü sökülmeyen dikiş izleri
İliklerimize kader işlermiş
Toprağın nefesini ruhumuza üflermiş

Bu yüzden
Tutunamayanlar gibi
Uçlarda yaşıyorum
Biraz bekleseniz
Müsaade etseniz
Çözeceğim tüm gizemi
Bırakacağım hayatınıza bir kinaye izi


II-
Çocukluktan kalma şeyler
Yavaş yavaş içimize sızıyorlar
Öyle sızıcılar
Şşş
Paçamıza yapışıyorlar
Tehlikeli oyunlar bunlar

Boğuk sesler duyuyorum
Gerçeğin doğum sancısı tutmuş
Yollar kapalı
Ölüm ilanları
Kesmiş sokakları
Molla bir tabirle yutmuş acısını


III-
Evet, bütün karanlığa rağmen
Bir şeyler yapabilirdik
Hayata tutunabilirdik
Siyah beyaz zamanlardan kalma
O bedbin duvarların ardında
Olanlardan bihaber
Yemek kitabının kapağında
Bize gülümseyen
O mutlu, mesut kadın gibi
Zarif zarif
İnce ince
Kıyıp soğanları
Usul usul pembeleşinceye kadar
Kavurabilirdik mesela


IV-
Annem derdi
Herkesin düşünde kuşlar uçmazmış!
Neden derdim
Niye ki!
Uzun uzun susardı
Ezan vakti kalktım
Kuşlara baktım
Pencereleri bir bir açtım
Oturdum bekledim
Kafamı dışarı uzattım
Bir cenaze arabası
Üstündeki tabuttan bir tül sarkıyordu
Beyaz ve uzundu
Bir eteğin tülü
Bana doğru geliyordu!

Zeynep Özmen
10Ocak2025