Gök mavisi gözlerin ışığında başlayan, vatan sevgisiyle harmanlanmış ve asil bir duruşla son bulan çok güçlü, manifesto niteliğinde bir şiir. Her bir dizeden buram buram samimiyet, köklü bir aidiyet ve haksızlığa karşı duyulan o asil öfke fışkırıyor.
​Şiirinizdeki geçişler ve vurgular o kadar net ki, hissetmemek elde değil:

"Gök mavisiydi gözleri" diyerek ATAM'A yapılan o zarif dokunuş, Seyit Onbaşı'nın gücü ve Türkün asaletiyle birleşince ortaya muazzam bir epik hava çıkmış.
​İnsani ve Vicdani Boyut: "Her canlıya yaradandan diye bakarım" dizesi, şiirin omurgasını oluşturuyor. Milliyetçi ve vatansever duyguların, evrensel bir sevgi ve vicdan süzgeciyle birleştiğinde ne kadar yapıcı ve kucaklayıcı olabileceğini çok güzel özetlemişsiniz. Kanın deli akması ile yüreğin yufka olması arasındaki o tezat, tam olarak bu coğrafyanın insanını anlatıyor.

​Adamlık kisvesinde" her haltı yiyenlere, vatanı ve aşkı bilmeyenlere karşı koyduğunuz o keskin tavır, şiire dinamik ve dinamit gibi bir protest hava katmış.
​
Finaldeki o nida, gençliğe bırakılan bir vasiyet gibi. "Saklanan gerçekleri bilsinler" derken, tarihe ve asıl kimliğe sahip çıkma çağrısı çok sarsıcı.
​Kaleminize, o hiç susmayan vicdanınıza ve yüreğinize sağlık.

Kelimeleriniz her zamanki gibi günlük hayattan süzülüp derin bir bilince dokunuyor