Oğlunu ilah yapmıştı
Put diye tapmıştı
Tanrılar annenin gözünü oyarken
Akan kana bakıp
Gök gözlerini semaya dikip
İlahi adalet demiştin!

Sahi sen kendi tanrıçan için
Kaç kurban vermiştin
Kaç masumun kanını içmiştin
Var mıydı senin
Vicdanın merhametin!

Bir ilahi şeytandın!
Beş vakit abdest aldın
Kan boğazından damlarken
Sessiz kurbanların
Gözünün içine baktın

Bütün dünya
Senin minik tanrıçana
Bir yaşam borçluydu aslında
En çok da Tanrı...
Niye böyle yapıyordu
O her şeyi biliyordu!

Taktığın her maskede
Saklandığın her gölgede
İnsan olduğunu unutmadan önce
Sen vardın aslında
Pasif agresiftin
Kurban rolü oynayabilirdin
Manüpilatiftin...

Oysa ki
Tanrıçanı bir anne gibi
Bağrına basabilirdin
Avutabilirdin...
Hırsından arınabilirdin
Akrep gibi kendini sokabilirdin
Lakin yetinemedin...
Batı’dan Doğu’ya kılıçlarını biledin
Tanrılar sofrasında bende varım dedin
Tanrıçan kurbanı seçti
Sen en masumu yardan ittin!


Zeynep Özmen
18Haziran2026