Dallarda tomurcuk uyandı yine,
Toprak can bulurken daldım derine.
Hasretin mührünü vurdum serine,
Gül diye beklerken bak diken geldi.

Zamanın çarkında eridi günler,
Geriye dönmüyor mazide dünler.
Hasretle kavruldu bîçare gönüller,
Yol diye beklerken bak duman geldi.

Denizler kurudu, martılar sustu,
Sanki bütün alem bana mı küstü?
Talihim her zaman tersine esti,
Yaz diye beklerken bak boran geldi.

Sabrın heybesinde umut birikti,
Gözlerim yollarda bir ince çizgi.
Dudakta yarım kalmış eski bir ezgi,
Söz diye beklerken bak sükût geldi.

Kırk kapı çaldım da biri mi açılmaz,
Kaderin yazdığı elden kaçılmaz.
Gönül yorgun düştü mü, artık uçmaz,
Kanat beklerken bak kafes geldi.

Güneşin bağrında buz tuttu gece,
İsmin dilimde en ağır hece.
Çözülmez oldu bu zor bilmece,
Nur diye beklerken bak zifir geldi.

Vakit mi tükendi, ömür mü bitti?
Kervanlar çoktan menzile gitti.
Bu garip sevdanın hükmü de yetti,
Vuslat beklerken bak veda geldi.