Yiğit dediğin korkuyla diz çökmez meydanda,
Namlular doğrulsa da eğilmez hiçbir anda.
Bir milletin duası çarparsa yüreğine,
Kurşun bile işlemez vatan diye atanda.
Korkaklar geceleri kilit vurur kapıya,
Erlik dediğin ise yürür ateş yapıya.
Çünkü şeref dedikleri satın alınmaz asla,
Ya alnında taşınır ya gömülür toprağa.
Dağları titretsin bırak haykıran nefesin,
Bir bayrak uğrundaysa helâldir son hevesin.
Ömür dediğin nedir? Bir avuç vakit yalnız,
Ardında iz bırakmaz korkularla yaşayan.
Bak nice adsız yiğit geçti bu çetin yoldan,
Kimi dönmedi geri kavrulmuş sağ kolundan.
Kimi son mektubunda “Hakkını helâl et.” deyip,
Şehadeti öpmüştü annesinin alnından.
Toprağın her karışı sessiz kahraman saklar,
Kimi dua gibidir, kimi ağıtlar yakar.
Bir millet ayaktaysa bil ki kolay değildir,
Arkasında nice can, nice fedailer var.
Yiğitlik öyle kuru sözle ölçülmez asla,
Mert olan düşse bile sarılır yeniden savaşa.
Çünkü zafer dedikleri nazlı bir sultan gibi,
Kendini adamayanı yaklaştırmaz yanına.
Ey gençlik! Omzundadır yarınların emâneti,
Bir milletin kaderi, bir tarihin haysiyeti.
Eğer susar, sinersen karanlık büyür gider,
Cesaret dediğin şey susturmaktır zilleti.
Kimi servet peşinde, kimi şöhret uğrunda,
Kimi bir alkış için tükeniyor yolunda.
Lâkin vatana adanmış temiz bir ömür kadar
Hiçbir şey bırakılmaz insanın avucunda.
Bir sancak dalgalanır rüzgârıyla ecdadın,
Her kıvrımında saklı duası şehitlerin.
Sen de bir gün düşersen bu kutlu yol uğruna,
Gökyüzü secde eder ardından yiğitlerin.
Çelik gibi bileğin yetmez bazen savaşta,
İman gerek yürümek için korkusuz ateşte.
Çünkü asıl kahraman canını ortaya koyup
Adını değil sadece yurdunu büyütende.
Varsın fırtınalarla savrulsun bütün dünya,
Mert olan baş eğmez ne zulme ne korkuya.
Bir milletin kalbinde yaşıyorsa hürriyet,
Sebebi; kefensizce yürüyenler uğruna.
Sonunda ölüm varsa korkup da ne edeceksin?
Bir gün kara toprağa sen de yüz süreceksin.
Mühim olan ardından dua ile anılmak,
Yoksa sessiz bir ömür gibi silineceksin.
Haydi doğrul ayağa, vakit susma vakti değil,
Bu dava öyle basit birkaç günlük çağrı değil.
Şeref, alın teriyle ve gerektiğinde kanla yazılır,
Yiğit olan bunu bilir; geri dönmeyi düşünmek değil…

Kadir TURGUT